قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٧٧ - فصل اول - در الزام به انفاق

كتاب نهم- در خانواده‌

فصل اول- در الزام به انفاق‌

ماده ١١٩٥: احكام نفقه زوجه همان است كه به موجب فصل هشتم از باب اول از كتاب هفتم مقرر شده و بر طبق همين فصل مقرّر مى‌شود.

ماده ١١٩٦: در روابط بين اقارب فقط اقارب نسبى در خط عمودى اعم از صعودى يا نزولى ملزم به انفاق يكديگرند.

مسأله ١- انفاق بر پدر و مادر و پدران و مادران آنها اگر چه بالا روند و بر اولاد و فرزندان آنها اگر چه پايين روند- بنابر تفصيلى كه مى‌آيد- واجب است؛ مرد باشند يا زن، صغير باشند يا كبير، مسلمان باشند يا كافر- و بر غير عمودين (اين دو ستون) از نزديكان، نفقه دادن واجب نيست؛ اگر چه مستحب است، خصوصاً خويشاوندى كه وارث او مى‌باشد. ج ٣ ص ٥٦٩

(١١٩٩- ١٢٠٠)

س ٧٩- در ايّام پيرى و از كار افتادگى من، آيا فرزندان ذكورم موظّف به تأمين معاش و رفع مشكلات ماليم (از قبيل مخارج روزانه، تهيّه لباس و غيره) هستند يا خير؟ و آيا فرزندان اناثم از راهنمائيهايم (كه آنها را به راه خير و صلاح دنيا و آخرت دعوتشان مى‌كنم) بايد پند بگيرند يا خير، بگويند ما بزرگ و كبير شده‌ايم به تو ارتباطى ندارد؟

ج- اگر پدر نتواند معاش خود را تأمين كند بر فرزند واجب است نفقه او را بدهد، و لازم است اولاد كارى كه موجب اذيّت پدر باشد انجام ندهند، و بهتر است به صلاح انديشى‌هاى او احترام بگذارند. ج ٣ ف ص ٥٩٥

- ر. ك. ١١٩٧ س ٩- ١٢٠٠ س ١٧، ١٨.

ماده ١١٩٧: كسى مستحق نفقه است كه ندار بوده و نتواند به وسيله اشتغال به شغلى‌