از يكى از اخوه پدرى وارثى به جا مانده باشد، مال در صورت انفراد مال او است و در صورت تعدد بين آن‌ها تقسيم مى‌شود كه مرد دو برابر زن ارث مى‌برد. و اگر اولاد از اخوه متعدد مادرى باشند، پس چاره‌اى نيست از فرض حيات واسطه‌ها و تقسيم مساوى بين آنان، سپس سهم هر يك بين اولادشان به طور مساوى تقسيم مى‌شود. و اگر اولاد از دو خواهر- يا بيشتر- ابوينى يا پدرى در صورت نبود ابوينى باشند مانند فرض سابق است، ليكن مرد دو برابر زن ارث مى‌برد. و اگر اولاد از پسران ابوينى يا پدرى يا از پسر و دختر ابوينى يا پدرى باشند، چاره‌اى از فرض زنده بودن واسطه‌ها و تقسيم بين آن‌ها به طورى كه مرد دو برابر زن ارث ببرد نيست، سپس سهم هر يك از آنان بين اولادشان تقسيم شود، كه مرد دو برابر زن ارث مى‌برد.

سوم- كلام در اولادى كه با وسايط متعدد است، در ارث كسى كه به واسطه او قرابت دارند و كيفيت تقسيم، مانند كلام در مسأله گذشته است.

چهارم- اولاد اخوه پدرى تنها، با وجود اولاد اخوه ابوينى در تمام وسايط، ارث نمى‌برند به شرطى كه در يك درجه باشند.

پنجم- جدوده با واسطه، با وجود يكى از جدوده بدون واسطه ارث نمى‌برد. و اگر يكى از جدوده چهارگانه بدون واسطه موجود باشد جدوده با واسطه ارث نمى‌برد و با وجود يكى از صاحبان يك واسطه، صاحب واسطه‌هاى متعدد ارث نمى‌برد. و همچنين هر نزديك‌ترى مقدم بر هر دورترى مى‌باشد.

ششم- جدّ اعلى- به هر چند واسطه- وقتى با برادر و خواهر ارث مى‌برد كه در صنف او نزديك‌تر از او نباشد، چنان‌كه اخوه و اولاد آن‌ها- با هر چند واسطه- با جد ارث مى‌برند به شرطى كه در صنف آن‌ها نزديك‌تر از آن‌ها نباشد، پس اگر جدّ جدّ اگرچه بالا برود با برادر باشد ارث مى‌برد تا چه رسد به اينكه با فرزند برادر باشد. و همچنين اگر فرزند اخوه اگرچه پايين برود با جد بدون واسطه، با هم باشند ارث مى‌برد تا چه رسد به اينكه با جد با واسطه باشد. و خلاصه هر فرد نزديك‌تر هر صنفى بر فرد دورتر همان صنف مقدم است؛ نه بر صنف ديگر.

هفتم- اگر اجداد هشتگانه با هم باشند يعنى پدر و مادر از پدر پدر و از پدر مادر و از مادر پدر و از مادر مادر احتياط به مصالحه و تراضى، ترك نشود خواه با آن‌ها غير آن‌ها