قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٨٤ - مبحث چهارم - در ميراث زوج و زوجه

خلاف مطلقه بائن؛ پس اگر يكى از آنها در زمان عده رجعى بميرد ديگرى از او ارث مى‌برد، به خلاف آنكه در عده طلاق بائن بميرد .... ج ٤ ص ٦٥

- (درباره رابطه وراثت در طلاق زوجه غايب مفقود الاثر، ر. ك. ١٠٢٩- مس/ ٢١).

ماده ٩٤٤: اگر شوهر در حال مرض زن خود را طلاق دهد و در ظرف يك سال از تاريخ طلاق به همان مرض بميرد زوجه او ارث مى‌برد اگرچه طلاق بائن باشد مشروط بر اينكه زن شوهر نكرده باشد.

مسأله ٢- ... البته اگر مرد، زن را در حال مرض ولو به طلاق بائن طلاق دهد و به همين مرض بميرد، زن از وقت طلاق تا يك سال از او ارث مى‌برد، به شرط آنكه طلاق به خواهش زن نباشد، پس زنى كه به طلاق خلعى و مباراتى طلاق داده شده ارث نمى‌برد.

و به شرط آنكه اين زن ازدواج ننمايد، بنابراين اگر در حال مرض، زن را طلاق دهد و زن بعد از انقضاى عدّه، ازدواج نمايد سپس شوهر قبل از انقضاى سال بميرد، زن از او ارث نمى‌برد. و به شرط آنكه شوهر از مرضى كه زن را در آن مرض طلاق داده خوب نشود؛ پس اگر از آن مرض خوب شود سپس مريض گردد ولو اينكه مثل همين مرض را پيدا كند، زن از او ارث نمى‌برد. و اگر زن قبل از تمام شدن سال در مرض شوهر بميرد، مرد از زن ارث نمى‌برد، مگر اينكه در عده رجعى باشد. ج ٤ ص ٦٥

مسأله ١١- اگر او را در حال بيمارى طلاق دهد، زوجه از او ما بين طلاق و سال ارث مى‌برد؛ به اين معنى كه اگر شوهر بعد از آنكه در حال مرض او را طلاق دهد به همان مرض- نه به سبب ديگر بنا بر اقرب- بميرد، چنانچه فوتش بعد از يك سال از وقت طلاق ولو يك روز يا كمتر باشد از او ارث نمى‌برد و اگر به اندازه سال و كمتر از آن باشد از مرد ارث مى‌برد، چه طلاق رجعى باشد يا بائن. و اين سه شرط دارد: اوّل آنكه زن ازدواج نكند؛ پس اگر بعد از انقضاى عده‌اش ازدواج كند، سپس شوهر بميرد، ارث نمى‌برد. دوّم آنكه از آن مرضى كه او را در آن طلاق داده، خوب نشود؛ پس اگر از آن مرض خوب شود سپس مريض شود و در اثناى سال بميرد ارث نمى‌برد، مگر اينكه در اثناى عده رجعى بميرد. سوّم آنكه طلاق به خواهش زن نباشد؛ پس زن مختلعه و مباراتى ارث نمى‌برد؛ چونكه طلاق به خواهش او بوده است. ج ٣ ص ٦١٧

ماده ٩٤٥: اگر مردى در حال مرض زنى را عقد كند و در همان مرض قبل از دخول‌