قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٨٧ - فصل اول - در الزام به انفاق

را از كسى بر عهده شوهر قرض كرده شخص قرض دهنده مى‌تواند به شوهر رجوع كند.

ج ٣ ف ص ١٩٧- ١٩٨

(٢٦٧)

س ٣- شخصى زوجه‌اش را طلاق داده، و بعد از مدّتى زوجه مطلّقه او شوهر مى‌كند، و فرزندى را هم كه داشته‌اند با خود به خانه شوهر دوّم مى‌برد، بعد از ازدواج با شوهر دوّم حقّ حضانت او ساقط مى‌شود، و پدر بچّه مى‌تواند بگويد مى‌خواهم فرزندم را ببرم. آيا تا وقتى كه بچّه را نبرده مى‌شود بابت نفقه فرزند چيزى از پدرش گرفت يا خير؟

ج- نسبت به زمان گذشته نفقه فرزند دين نيست، و حقّ مطالبه ندارند. و نسبت به زمان فعلى نفقه بر پدر واجب است، و اگر نمى‌پردازد مى‌توانند او را اجبار كنند با رجوع به حاكم شرع كه نفقه او را بدهد. ج ٣ ف ص ١٩٨

(١٢٠٥)

س ٢٢- لطفاً به سؤالات ذيل پاسخ بفرمائيد:

١- پدرى طفل خود را به ديگرى مى‌دهد كه او را فرزند خود قرار داده و از او نگهدارى و مخارجش را بدهد، و آن شخص اين طفل را به اين عنوان نگهدارى نموده، اما بعد از مدّتى پدر طفل فرزند خود را از او مى‌گيرد. آيا نگهدارنده طفل حقّ مطالبه مخارج طفل و مزد نگهدارى او را از پدرش دارد؟

٢- طفل به سنّى رسيده كه در حضانت پدر قرار گرفته است، مادر بچّه مبلغى به پدر مى‌دهد تا حضانت را به مادر واگذار كند، و مخارج بچّه را نيز متعهّد مى‌شود، آيا اين نوع قرارداد صحيح است يا خير؟ و در صورت صحّت، آيا لازم است و يا جايز؟

و در صورت «جواز» اگر پدر به حضانت خود برگردد آيا مادر هم حقّ مطالبه مبلغى را كه در مقابل حضانت به پدر بچّه داده و همچنين حقّ مطالبه مخارج طفل مشترك را دارد؟

٣- موقع طلاق، زن از شوهر خود مطالبه اجرت زحماتى را مى‌كند كه در خانه شوهرش كشيده (از قبيل پختن غذا و شستن لباس شوهر و نگهدارى اطفال مشترك) و مى‌گويد: من مى‌دانستم كه شوهرم مرا طلاق مى‌دهد لذا از اوّل بدون مزد كار نمى‌كردم.

آيا موقع طلاقْ زن چنين حقّى را دارد يا نه؟

ج- ١- در فرض مرقوم مخارج را نمى‌تواند از پدر طفل مطالبه نمايد، و مزد هم حقّ ندارد.

(٣٣٦)

ج- ٢- پدر مى‌تواند از تعهّدى كه نموده برگردد، و مادر حقّ رجوع به مخارجى كه‌