قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٣٤ - فصل دوم - در موصى

نباشد پس كسى كه بر خود زخمى بزند يا سمّى بنوشد يا خودش را از جاى بلندى بيندازد و مانند اينها از چيزهايى كه موجب قطع يا گمان است كه او را به هلاكت مى‌رساند، وصيت او كه به اموالش تعلّق دارد، صحيح نيست. و اگر آنچه را كه ذكر شد، به طور اشتباهى انجام دهد يا گمان سلامت داشته باشد، ولى اتفاقاً با آن كار بميرد، وصيتش نافذ مى‌باشد. و اگر وصيّت كند، سپس چيزى را در خودش احداث كند كه به هلاكتش منتهى شود، وصيتش باطل نمى‌شود اگر چه در وقت وصيّت، بنا داشته است كه بعداً چنين كارى را انجام دهد. ج ٣ ص ١٦٧

مسأله ١٤- وصيت به واسطه عارض شدن بيهوشى و ديوانگى براى موصى، باطل نمى‌شود اگر چه تا وقت مردن باقى بمانند. ج ٣ ص ١٦٩

ماده ٨٣٧: اگر كسى به موجب وصيت يك يا چند نفر از ورثه خود را از ارث محروم كند وصيت مزبور نافذ نيست.

- (وصيت حبوه براى شخص ديگرى غير از بزرگترين پسر جائز است، ر. ك.

٩١٥/ مس/ ٩).

- (تصرفات مريض در مرض منجر به موت كه موجب اضرار يا محروميت ورثه از ارث مى‌شود، ر. ك. ١٢٥٦، «گفتارى در مرض» از صدر مس/ ١ الى ٦).

س ٢٥- شخصى مى‌گويد بعد از مردنم ارث دخترم را مطابق پسرم بدهيد آيا اين وصيت به نحوى كه از ثلث برداشته شود صحيح است يا نه؟

ج- باطل است. ج ٢ ف ص ٤١٥

(٩٠٧)

س ٤٥- اگر كسى در زمان حيات خود مقدارى از زمين مزروعى خود را (چه مالك عين و چه مالك منفعت) به پسر بزرگ خود بدهد و وصيّت كند كه بعد از مرگش از بقيّه آن زمين چيزى به آن پسر ندهند، آيا اين وصيّت نافذ است؟

ج- اين وصيّت- كه به معناى منع وارث است از سهمش- نافذ نيست.

ج ٣ ف ص ٣٩١

س ٨٣- آيا قبل از فوت شوهر راه شرعى و اسلامى وجود دارد كه بتوان زن را از ارث محروم و ساقط نمود؟

ج- محروم كردن از حقّ بردن ارث، شرعاً صحيح نيست. ج ٣ ف ص ٤١٢