مسأله ١٦- نگاه كردن مرد به مثل خودش (مرد) به غير از عورت، مادامى كه با تلذذ نباشد جايز است چه منظوراليه (كسى كه مورد نظر واقع مى‌شود) پير باشد يا جوان، خوش صورت باشد يا زشت. و «عورت»، عبارت است از قبل و دبر و دو بيضه. و همچنين در جواز نگاه كردن زن به غير از عورت، از مثل خودش (زن) اشكالى نيست و امّا نگاه كردن به عورت او حرام است مثل مرد. ج ٣ ص ٤٣٣

مسأله ١٧- براى مرد جايز است كه به بدن محارمش غير از عورت در صورتى كه با تلذذ و ريبه نباشد نگاه كند. و مقصود از محارم زنانى هستند كه ازدواج با آنها از جهت نسب يا شير خوردن يا مصاهره، حرام است. و براى آنها هم جايز است كه به غير از عورت، به بدن او بدون تلذذ و ريبه نگاه كنند. ج ٣ ص ٤٣٣

مسأله ١٨- نگاه كردن مرد به غير از صورت و دو كف دست زن بيگانه، از مويش و بقيه بدن او بدون اشكال جايز نيست؛ چه در آن تلذذ و ريبه باشد يا نه. و همچنين است صورت و دو كف دست در صورتى كه با تلذّذ و ريبه باشد. و امّا بدون آن، دو قول، بلكه چند قول هست: جواز آن مطلقا، عدم جواز آن مطلقا، تفصيل بين يك نگاه كه جايز باشد و تكرار نگاه كردن كه جايز نباشد؛ و احوط (وجوبى) اقوال وسطى آنها مى‌باشد.

ج ٣ ص ٤٣٣

مسأله ١٩- نگاه كردن زن به مرد بيگانه جايز نيست همان گونه كه نگاه مرد به زن بيگانه جايز نمى‌باشد و اقرب آن است كه صورت و دو كف دست، استثناء مى‌باشد.

ج ٣ ص ٤٣٣

مسأله ٢٠- هر كسى كه نگاه كردن به او حرام است، مسّ او هم حرام مى‌باشد؛ پس مس مرد بيگانه زن بيگانه را و برعكس، جايز نمى‌باشد. بلكه اگر هم بگوييم كه نگاه كردن به صورت و دو كف دست از زن بيگانه جايز است، مسّ صورت و دو كف دست او را جايز نمى‌دانيم. پس مصافحه او براى مرد جايز نيست، البته از پشت لباس اشكالى ندارد؛ ليكن بنابر احتياط (واجب) نبايد دست او را بفشارد. ج ٣ ص ٤٣٣- ٤٣٥

مسأله ٢١- نگاه كردن به عضوى كه از مرد بيگانه و زن بيگانه جدا شده جايز نيست؛ و احتياط (واجب) آن است كه به موى جدا شده نگاه نشود. البته نگاه كردن به دندان و ناخن كه جدا شده باشند، ظاهراً اشكالى ندارد. ج ٣ ص ٤٣٥