درخت- حتى شاخه‌هاى خشك- در رهن، داخل مى‌باشند. و اما در دخول شير درون پستان و جاى كاشتن درخت و پايه ديوار- يعنى زمينى كه پايه ديوار قرار مى‌گيرد- در رهن تأمل و اشكال است و بعيد نيست كه داخل نباشند؛ اگر چه احتياط (مستحب) مصالحه و تراضى است. ج ٣ ص ١١- ١٣

(٣٥٨- ٣٥٦ و ٣٥٧)

ماده ٧٨٦: ثمره رهن و زيادتى كه ممكن است در آن حاصل شود در صورتى كه متصل باشد جزء رهن خواهد بود و در صورتى كه منفصل باشد متعلق به راهن است مگر اينكه ضمن عقد بين طرفين ترتيب ديگرى مقرر شده باشد.

مسأله ٢١- منافع رهن مانند سكونت و سوار شدن؛ و همچنين نماهاى منفصل آن، مانند بچه و ميوه و پشم و مو و كرك؛ و نماهاى متصل آن مانند چاقى و زيادى طول و عرض آن، همگى مال راهن مى‌باشد؛ چه در وقت گرفتن رهن موجود باشند يا بعداً پيدا شوند؛ و به تبعيّت از اصل در رهن واقع نمى‌شوند، مگر نماهاى متصل آن و نيز چيزهايى كه دخول آن در رهن متعارف باشد به طورى كه موجب تقييد آن گردد.

ج ٣ ص ١٥

(٣٢- ٢٢٥)

ماده ٧٨٧: عقد رهن نسبت به مرتهن جايز و نسبت به راهن لازم است و بنابراين مرتهن مى‌تواند هر وقت بخواهد آن را بر هم زند ولى راهن نمى‌تواند قبل از اينكه دين خود را ادا نمايد و يا به نحوى از انحاء قانونى از آن برى شود رهن را مسترد دارد.

مسأله ١٨- رهن، از ناحيه راهن لازم و از ناحيه مرتهن جايز است؛ پس راهن حق ندارد آن را بدون رضايت مرتهن بگيرد، مگر اينكه او حق مرتهن بودن خود را ساقط كند يا ذمه راهن از دين فارغ شود كه رهن آزاد شود. و اگر ذمه‌اش از قسمتى از دين فارغ شود ظاهراً همه رهن به حال خود باقى مى‌ماند، مگر اينكه توزيع آن شرط شده باشد كه در صورت شرط به مقدارى كه فراغت پيدا كرده، آزاد مى‌شود و به مقدار دينى كه باقى مانده رهن باقى مى‌ماند، يا اينكه شرط كرده باشند كه رهن بر تمام دين، به طور مجموعى باشد، كه با فراغت ذمه از قسمتى از آن، همه رهن آزاد مى‌شود.

ج ٣ ص ١٣

(٧٨٣)

- (نسبت به راهن لازم است هر چند راهن شخص ديگرى غير از مديون باشد، ر. ك. ٧٧٤/ مس/ ٧).