تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٨١ - سوره الزمر(٣٩) آيات ١٠ تا ١٩
آنست كه تمام داده شود مزد جماعتى كه صبر كنندگانند بر مشقت طاعات و اذيت عبادات و تحمل مصيبات و بليات در حالتى كه بيحساب و بيشمار باشد.
آوردهاند كه امير المؤمنين عليه السّلام را مؤذنى بود كه در اوقات نماز بدر خانه آمدى و حضرت را اعلام كردى روزى او را چشم بر كنيزكى افتاد كه در آن خانه بود آتش محبت او در كانون سينهاش اشتعال يافت بعد از آن هر روز كه بيامدى كنيز را گفتى كه حضرت امير را بگو كه وقت نماز است و من تو را دوست ميدارم تا مدت يك سال بر اين منوال بگذشت آخر الامر آن كنيز احوال را بحضرت عرض نمود حضرت فرمود كه اگر بعد از اين اين سخن را بگويد تو بگو كه من هم ترا دوست ميدارم مصلحت چيست روز ديگر كه مؤذن بيامد و همان سخن گفت كنيز آنچه حضرت امير باوامر نموده بود مؤذن گفت مؤذن گفت أصبر و تصبرين الى يوم يوفى الصابرون اجرهم بغير حساب كنيز حكايت بحضرت امير گفت حضرت امير آن كنيز را از مال خود آزاد كرد و او را بنكاح مؤذن درآورد و مؤذن بميامين نيت صبر و قصد شكيبايى بمراد خود رسيد، پس از اينجا معلوم ميشود كه مرتبه كسانى كه كمر مقاسات بر ميان جان بسته باشند و خود را هدف تير بلا و امتحان كرده باشند در نهايت اعلى و غايت قصوى خواهند بود؛ و اصبغ بن نباته روايت كرده كه با امير المؤمنين عليه السّلام بعيادت امام حسين عليه السّلام رفتيم امير فرمود چگونهاى يا بن رسول اللَّه گفت الحمد للَّه كه خود را بهتر مييابم بعد از آن فرمود كه مرا باز نشانيد چون او را باز نشانيدند فرمود كه
سمعت جدى رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم يقول يا بنى ان فى الجنة شجرة يقال لها شجرة البلوى يؤتى باهل البلاء و لا ينصب لهم ميزان و لا ينشر لهم ديوان بل يصب عليهم الاجر صبا
يعنى شنيدم از جد خود رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم ميگفت اى پسرك من بدرستى كه در بهشت درختى است كه آن را شجرة البلوى ميگويند و آن را نامزد اهل بلا گردانند و نصب ننمايند از براى ايشان ترازوى اعمال و نشر نكنند مر ايشان را ديوان افعال بلكه مزد صبر را بيحساب بر ايشان ريزان سازند و بعد از آن اين آيه را تلاوت فرمود كه إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ و عياشى باسناد خود از عبد اللَّه بن سنان نقل نموده كه امام جعفر صادق عليه السّلام همين حديث را از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلم روايت كرده، و بروايت ديگر از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه
انه ينصب الموازين يوم القيمة لاهل الصلاة و الصدقة و الحج فيوفون بها اجورهم و لا ينصب لاهل البلاء بل يصب عليهم الاجر صبا حتى يتمنى أهل العافية فى الدنيا أن أجسادهم تقرض بالمقاريض مما يذهب به اهل البلاء من الفضل
يعنى روز قيامت نصب موازين كنند از براى اهل نماز و صدقه و حج پس جزاى اعمال ايشان را بتمام و كمال بايشان دهند و از براى بلاكشان صابر هيچ ميزانى نصب نكنند و ديوانى وضع ننمايند بلكه مزدهاى ايشان را بيحساب فرو ريزند و كار ايشان بدرجهاى رسد كه اهل عافيت در