تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٧٢ - سوره الدخان(٤٤) آيات ١ تا ٩
رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم از فراش بيرون رفت و من پنداشتم كه ميل زوجه ديگر كرده از پى او روان شدم رسول را ديدم در مسجد بنماز مشغول بود گفتم روحى فداك انت فى واد و أنا فى واد پس ديدم كه ركعتى خفيف بگذارد و چون بركوع رفت چندان توقف كرد كه شب بآخر رسيد بعد از آن بسجده افتاده و گفت
سجد لك سوادى و آمن بك فؤادى هذا يدى التي جنيت بها على نفسى فاغفر لى الذنب العظيم انه لا يغفر الذنب العظيم الا الرب العظيم اعوذ بك برضاك من سخطك و بعفوك من عقوبتك و اعوذ بك منك لا احصى ثناء عليك
چون فارغ شده در حجره آمد گفتم يا رسول اللَّه اين چه شب بود فرمود كه شب نيمه شعبان در اينشب حق سبحانه بندگان خود را كه بعدد گوسفندان بنى كلب باشند از زندان دوزخ برات آزادى بنويسد گفتم يا رسول اللَّه اختصاص اين عدد چيست و چرا حكم بمغفرت جميع اهل اسلام در اين شب ننمود فرمود براى آنكه اينشب شب رحمت و غفران است و شب آزاد كردن بندگان از آتش نيران تا مردمان بر آن تكيه نكنند و مغرور نشوند، و در كشاف آورده كه اين شب مختص است به پنج خصال اول تعيين ارزاق و قسمت آجال بر وجهى كه مذكور شد، دويم فضيلت عبادت در آن چنان كه از سيد عالم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم مرويست كه هر كه امشب صد ركعت نماز بگذارد حق سبحانه صد فرشته بسوى وى فرستد تا با وى باشند سى فرشته او را ببهشت بشارت ميدهند و سى عدد ديگر او را از عذاب ايمن سازند و سى ديگر آفات دنيا را از او دور ميسازند و ده ديگر مكايد شيطان از او دفع ميكنند، سوم نزول رحمت بر بندگان چنان كه حديث
ان اللَّه يرحم امتى فى هذه الليلة بعدد شعر اغنام بنى كلب
مشعر است بر آن، چهارم حصول مغفرت و حديث
يغفر لجميع المسلمين فى تلك الليلة الا لكاهن او ساحر او شاعر او مشاحن او مدمن خمر او عاق الوالدين او مصر على الزنا
دلالت ميكند بر آن، پنجم اعطاى شفاعت جميع امت بآن حضرت چنان كه در روايت آمده كه در شب سيزدهم شعبان حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم در حق امت خود سؤال شفاعت كرد شفاعت ثلث امت باو عطا كردند و در شب چهاردهم آن در اين باب دعا فرمود شفاعت ثلث ديگر باو كرامت فرمودند و در شب پانزدهم آن استدعاى اين امر نمود شفاعت جميع امت باو نامزد كردند از بركت و بزرگى اين شب است كه عادت الهى جارى گشته بر آنكه در اين شب آب زمزم زياد شود بر وجهى كه مشاهد همه كس گردد، و در مصابيح- القلوبست كه حضرت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود كه
من احيى ليلة النصف من شعبان لم يمت قلبه
هر كه شب نيمه شعبان را زنده دارد هرگز دلش نميرد و اين شبى است كه به آهى گناهى ميآمرزند و بتوبه جريده محو ميكنند و بقيامى انعامى ميفرمايند و به سجودى جودى اعطا مينمايند مناديان از حضرت عزت ندا ميدهند كه اى عاصيان بياييد تا شما را بيامرزيم اى سرگشتگان براه بازآييد تا شما را براه بهشت دلالت كنيم اى مجروحان جراحت گناه بياييد تا مرهم راحت بر جراحت معصيت