دوستى ما كه اهل البيتيم همه گناهان را از بندگان فرو ريزد چنان كه باد سخت برگ را از درخت فرو ريزد، و از امام محمد باقر عليه السلام منقولست كه هر كه شيعه ما است روز قيامت او را در موقف حساب بدارند حقتعالى وى را بگناهانش عارف گرداند و چون معترف شود آن سيئات را بحسنات بدل كند و آن را بمردمان نمايد چون او را به‌بينند از روى تعجب با خود گويند كه آيا اين بنده معصوم بوده كه اصلا گناه از او صادر نگشته بعد از آن او را ببهشت امر نمايند اينست معنى قوله تعالى‌ فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ‌ و بدانكه هم چنان كه خصوص مورد مخصص ايه مذكوره نيست مخصص اين آيه نيز نيست كه:

٥٥- وَ أَنِيبُوا و رجوع نمائيد از شرك و ساير معصيت و بجهد تمام متوجه شويد إِلى‌ رَبِّكُمْ‌ بسوى پروردگار خود بوسيله توحيد و طاعت‌ وَ أَسْلِمُوا لَهُ‌ و گردن نهيد و انقياد نمائيد مر او را هر چه امر كند بشما يا خالص سازيد نفسهاى خود را از براى او من قبل أن يأتيكم العذاب پيش از آنكه بيايد بشما عذاب الهى‌ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ‌ پس يارى داده نشويد يعنى هيچكس نباشد كه شما را در دفع آن عذاب نصرت دهد حق سبحانه در اين آيه بندگان را تحريص نموده بر توبه و انابت تا اعتماد بر آيه متقدمه نكنند و بجهت آن ترك توبه كرده و مرتكب معصيت نشوند پس بجهت تأكيد اين معنى ميگويد كه:

٥٦- وَ اتَّبِعُوا و پيروى كنيد أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ‌ نيكوترين آنچه فرستاده شده است بسوى شما مِنْ رَبِّكُمْ‌ از جانب پروردگار شما يعنى تبعيت مامور به كنيد و ترك منهى عنه يا پيروى عزايم و محكمات نمائيد نه رخص و متشابهات يا تابع ناسخ شويد نه منسوخ يا از پى چيزى رويد كه اقرب باشد بنجات از انابت و مواظبت طاعت و تقديم واجب بر سنت و غير آن‌ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ‌ پيش از آنكه بيايد بشما عذاب بغتة ناگهان و بى‌گمان توقع آن‌ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ‌ و شما ندانيد وقت نزول آن را بشما تا بتدارك آن كوشيد پس اتباع احسن طاعات كنيد.

٥٧- أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ‌ بجهت كراهت آنكه گويد نفسى از شما نزد مشاهده عذاب‌ يا حَسْرَتى‌ اى ندامت و پشيمانى من‌ عَلى‌ ما فَرَّطْتُ‌ بر تقصير كردن من‌ فِي جَنْبِ اللَّهِ‌ در جانب خدا يعنى در حق او يا در امر او يا در طلب قرب و جوار او و مى‌تواند بود كه جنب بمعنى ذات باشد بتقدير مضاف يعنى تقصير كردم در طاعت ذات خدا، و تنكير نفس بجهت آنست كه قايل اين لفظ بعضى مردان باشند نه همه ايشان چه جماعتى كه مطيع و منقاد او سبحانه‌اند از اين حسرت و ندامت‌