حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٦١ - ٤/ ٢ ادب زيارت قبور امامان عليهم السلام در بقيع
بده، سپس بگو: «سلام بر شما پيشوايان هدايت! سلام بر شما اهل نيكى و پرهيزگارى! سلام بر شما، اى حجّتها [ى خدا] بر اهل دنيا! سلام بر شما، اى برپا دارندگان عدالت در ميان مردم! سلام بر شما اهل گزينش! سلام بر شما، اى خاندان پيامبر خدا! سلام بر شما اهل نجوا! گواهى مىدهم كه شما رسانديد، خيرخواهى كرديد و در راه خدا، شكيبايى كرديد. شما را تكذيب و به شما بدى كردند، شما بخشوديد. شهادت مىدهم كه شما، امامان راهيافته و هدايت يافتهايد و اين كه پيروى از شما، واجب است و سخنتان، راست است و اين كه شما دعوت كرديد، ولى پاسخ نگفتند، فرمان داديد، ولى فرمان نبردند، و اين كه شما، پايههاى دين و ستونهاى زمينيد. همواره در چشم عنايت خداييد شما را در پشت هر پاك، جابهجا مىكند و از رَحِمهاى پاك، منتقل مىسازد. جاهليتِ تيره، شما را نيالوده و فتنههاى هوسها، شريكتان نشده است. پاك شديد و خاستگاه شما پاكيزه شد. خداوند كيفردهنده، بر ما به وسيله شما منّت نهاد و شما را در خانههايى كه اجازه داده بالا رود و در آن خانهها، نام خدا ياد شود، قرار داده است و درودهاى ما را بر شما، وسيله رحمت بر ما و مايه پوشاندن و آمرزش گناهانمان قرار داده است؛ چرا كه شما را براى ما برگزيد و پاكى آفرينش ما را با ولايت شما- كه آن را بر ما منّت نهاد- قرار داد و ما نزد خدا، نامزد علم شما و اقراركنندگان به تصديق شما بوديم. اينجا، جايگاه كسى است كه اسراف و خطا كرده، درهم شكسته و به جنايت خويش، اعتراف كرده و با اين جايگاه، اميد رهايى دارد، و اين كه به سبب شما نجات يابد؛ نجات هلاكيافتگان از پستى و نابودى. پس شفيعان من باشيد، چون من نزد شما آمدهام؛ چرا كه اهل دنيا، از شما روىگردان شده و آيات خدا را به سخره گرفتهاند و متكبّرانه، از آنها روى برتافتند.
اى خداى پابرجايى كه اشتباه نمىكند! اى آنكه ابدى است و اهل بازيچه نيست و بر هر چيز، احاطه دارد! بر من منّت دارى كه توفيقم دادى و پيشوايانم را به من، شناساندى و به آنچه مرا بر آن استوار داشتى، آنگاه كه بندگانت از آن روى تافته، نسبت به شناخت آن، جاهل شده و حقّ او را سبُك شمرده و به ديگرى گرويدند. بر من منّت دارى، با گروههايى كه آنان را نيز مخصوص ساختى به آنچه مرا بدان، ويژه ساختى. تو را ستايش، كه نزد تو در اين جايگاهم، ياد شده و نوشته شدهام. پس از آنچه اميد دارم، نااميدم مكن و در آنچه كه در اين جايگاه از تو خواستم، ناكامم مگردان، به حرمت محمّد و دودمان پاك او».
و هرچه دوست دارى، براى خودت دعا كن.