حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣١ - حديث

كسى كه ناچار باشد با روغن زيتون و مثل آن مداوا كند.

٤٧٨. امام صادق عليه السّلام: هرگز درحالى‌كه در احرامى، و تا وقتى هم كه در حرم، بيرون از احرامى، شكار را حلال مدان. مُحرِم و غير مُحرِم را هم به محلّ شكار، راه‌نمايى مكن كه آن را صيد كنند و به سوى آن، اشاره هم مكن كه به خاطر اشاره‌ات، آن را حلال شمرند [و شكار كنند]؛ چرا كه در اين شكار، بر عهده كسى كه عمداً انجام دهد، قربانى است.

٤٧٩. امام صادق عليه السّلام: در حال احرام خود، از هر نوع شكار خشكى (غير پرنده) بپرهيز و از آنچه ديگرى شكار كرده، مخور و به شكار، اشاره مكن كه ديگرى آن را صيد كند.

٤٨٠. امام صادق عليه السّلام: مُحرِم، نه ازدواج مى‌كند و نه به ازدواج كسى درمى‌آيد و نه خواستگارى مى‌كند و نه گواه ازدواج مى‌شود و اگر هم ازدواج كند، ازدواجش باطل است.

٤٨١. امام صادق عليه السّلام: درحالى‌كه مُحرِم هستى، به آينه نگاه نكن؛ زيرا اين، نوعى زينت است و زن در حال احرام، سرمه سياه نكشد، كه آن هم زينت است.

٤٨٢. الكافى- به نقل از عبد اللّه بن مغيره-: از امام كاظم عليه السّلام درباره [رفتن در] سايه براى مُحرِم پرسيدم.

فرمود: «براى آن كسى كه به خاطر او احرام بسته‌اى، قربانى كن».

گفتم: من گرمايى هستم و گرما براى من طاقت‌فرساست.

فرمود: «آيا نمى‌دانى كه خورشيد، گناهانِ مُحرمان را پنهان مى‌كند؟».