حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩ - حديث

آن و هيچ درخت و كوه و آبى نزد خداوند عزّ و جلّ محبوب‌تر از درخت و كوه و آب آن نيست.

١٩. امام صادق عليه السّلام: در سنگ‌نوشته‌اى، چنين يافتند: «منم خدا، صاحبِ بكّه كه وقتى آسمان‌ها و زمين و خورشيد و ماه را آفريدم، آن را آفريدم و هفت فرشته را بر گردِ آن گماشتم. در آب و شير، براى مردمش بركت دارد و روزىِ آن از راه‌هايى از بالا و پايينش و از تپّه مى‌آيد».

٢٠. امام صادق عليه السّلام: ابراهيم عليه السّلام در صحرايى در شام، فرود آمده بود ... خداوند به او وحى كرد ... و سپس فرمانش داد تا اسماعيل و مادرش را بيرون ببرد. ابراهيم عليه السّلام گفت: خدايا به كجا؟

فرمود: «به حرم من و جايگاه امنِ من و نخستين قطعه‌اى از زمين كه آفريدم و آن، مكّه است».

٢١. امام صادق عليه السّلام: كسى كه مايه آزارى را از راه مكّه بردارد، خداوند براى او حسنه‌اى (ثوابى پايدار) مى‌نويسد و خدا، هركس را كه حَسَنه‌اى برايش نوشته باشد، عذاب نمى‌كند.

٢٢. تهذيب الأحكام- به نقل از على بن مهزيار-: از امام هادى عليه السّلام پرسيدم: ماندن‌