حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٠٩ - و - آداب آن

طلب و خواستن آغاز كرده‌ام يا نه، از تو طلبيده‌ام يا نه، خدايا! من در برآمدن حاجت‌هايم، چه كوچك و چه بزرگ، به وسيله پيامبرت، پيامبر رحمت، محمّد صلّى اللّه عليه و آله، به تو روى مى‌آورم».

پس يقيناً سزاوار آنى كه به خواست خدا، حاجتت برآورده شود.

٨٨٤. امام صادق عليه السّلام: هرگاه از دعا نزد قبر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فارغ شدى، نزد منبر برو و بر آن، دست بكش و دو قبّه پايين را بگير و چشم‌ها و صورتت را به آن بمال، كه مى‌گويند شفاى چشم است، و نزد آن بِايست و خدا را حمد و ثنا بگو و حاجتت را بخواه، كه پيامبر خدا فرمود: «ميان منبر و خانه‌ام، بوستانى از بوستان‌هاى بهشت است و منبر من، روى دريچه‌اى از دريچه‌هاى بهشت، قرار دارد- و تُرعه، همان درِ كوچك است-. سپس نزد جايگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمده، هر قدر كه خواستى، در آنجا نماز مى‌خوانى. هرگاه وارد مسجد شدى، بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله درود بفرست و چون خارج شدى نيز چنين كن و در مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بسيار نماز بخوان.

٨٨٥. امام صادق عليه السّلام: بهترين جاى مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه در آن نماز خوانده مى‌شود، نزديك قبر است. هرگاه وارد مدينه شدى، غسل كن، به مسجد برو، با قبر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آغاز كن، كنار آن بِايست، بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سلام بده و به رسالت او و ابلاغ رسالت، گواهى بده و بر او بسيار درود بفرست و هرچه كه خدا برايت گشايش دهد، در آنجا دعا بخوان.