حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣١ - ٥/ ٢ حج گزارى پيامبران

مى‌كند و تنهايى‌اش را به وسيله او، وصل مى‌گردانَد.

٧٦٩. امام باقر عليه السّلام: موسى بن عمران عليه السّلام حج گزارد، درحالى‌كه همراهش هفتاد پيامبر از بنى اسرائيل بودند كه زمام شترشان از ليف بود، لبّيك مى‌گفتند و كوه‌ها پاسخ لبّيكشان را مى‌دادند و بر دوش موسى عليه السّلام دو عباى پنبه‌اى بود و مى‌گفت: «لبّيك، بنده تو فرزند بنده تو!».

٧٧٠. امام باقر عليه السّلام: سليمان بن داود عليهما السّلام همراه جِن و انس و پرندگان و بادها، خانه خدا را حج نمود و بر كعبه، قباطى‌[١] پوشاند.

٧٧١. صحيح مسلم- به نقل از ابن عبّاس-: با پيامبر خدا، ميان مكّه و مدينه بوديم. بر وادى‌اى گذشتيم. فرمود: «اين كدام وادى است؟».

گفتند: وادى كبود.

فرمود: «گويا موسى عليه السّلام را مى‌بينم كه دو انگشت خود را بر گوش‌هاى خود، نهاده و با ناله و فرياد لبيك به درگاه خدا، از اين وادى مى‌گذرد».

سپس رفتيم تا به تپّه‌اى رسيديم. پرسيد: «اين، كدام تپّه است؟».

گفتند: تپه هرشى‌ يا لِفت.

فرمود: «گويا به يونس عليه السّلام مى‌نگرم كه سوار بر شترى سرخ‌مو، با جُبّه‌اى‌

[١]. قُباط، نوعى پارچه سفيد و نازك بود كه از مصر مى‌آوردند.