حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٠٩ - ب - ديدار با حج گزار

٧٥٢. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: از نشانه‌هاى قبولى حج، آن است كه فرد، از گناهانى كه انجام مى‌داده است، برگردد. اين، نشانه قبولى حج است. و اگر از حج بازگردد، ولى همچنان در لجنزار زنا، يا خيانت يا معصيت فرو رود، حجّ او به خودش بر گردانده مى‌شود.

ب- ديدار با حج‌گزار

٧٥٣. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: هرگاه حج‌گزار را ديدار كردى، به او سلام بده و با او مصافحه كن و بخواه كه پيش از آنكه وارد خانه‌اش شود، براى تو آمرزش بخواهد، زيرا خود او، آمرزيده است.

٧٥٤. امام على عليه السّلام: وقتى برادر دينى‌ات از مكّه باز آمد، ميان دو چشمش را و دهانش را- كه با آن، حجر الأسود را بوسيده است-، ببوس؛ حجر الأسودى كه پيامبر خدا، آن را بوسيده است. نيز چشم او را ببوس، كه با آن، به خانه خداوند عزّ و جلّ نگريسته است و پيشانى و صورتش را ببوس. هرگاه خواستيد به حج‌گزار تهنيت بگوييد، بگوييد: «خداوند، عبادت‌هايت را قبول كند و سعى تو را مورد رحمت قرار دهد و خرج تو را جايگزين سازد و اين حج را آخرين ديدار تو از خانه‌اش قرار ندهد!».

٧٥٥. تهذيب الأحكام- به نقل از عبد الوهاب بن صباح، از پدرش-: مُسلِم، غلام امام صادق عليه السّلام، صدقه احدَب را كه از مكّه آمده بود، ملاقات كرد و به او گفت:

ستايش، خدا را كه راهت را آسان و راه‌نمايت را راهبر شد و با تن‌درستى، تو را باز آورد، درحالى‌كه حج، انجام يافته است و تو را بر وسعت و گشايش، يارى كرد. خدا، از تو قبول كند و مخارجت را جبران نمايد و حجّ تو را مقبول و پاك كننده گناهانت قرار دهد!

اين سخن به گوش امام صادق عليه السّلام رسيد. فرمود: «به صدقه چه گفتى؟».

او باز گفت.

فرمود: «اين را چه كسى به تو آموخت؟».

گفت: فدايت شوم! سَروَرم ابو الحسن (امام كاظم عليه السّلام).

به او فرمود: «خوب چيزى آموخته‌اى. هرگاه يكى از برادرانت را ديدار