حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥٣ - ب - اخلاص

٦٧٥. امام صادق عليه السّلام- به عيسى بن ابى منصور-: اى عيسى! دوست دارم كه خداوند عزّ و جلّ تو را در فاصله بين دو حج، در حال آماده شدن براى حج ببيند.

٦٧٦. امام صادق عليه السّلام: هرگاه يكى از شما از سودى كه مى‌برَد، چيزى بردارد و كنار بگذارد و بگويد: «اين براى حج»، باز اگر سودى ببرد، مقدارى كنار بگذارد و بگويد:

«اين براى حج» و موسم حج كه فرا برسد، نزد او خرجىِ سفر فراهم باشد، خدا هم براى او حج را مقدّر مى‌كند و او به حج مى‌رود. ولى برخى از شما، سودى كه به دست آورده است، خرج مى‌كند و هنگام حج كه مى‌رسد، مى‌خواهد هزينه سفر را از سرمايه‌اش بردارد، در نتيجه، برايش دشوار مى‌آيد.

٦٧٧. امام صادق عليه السّلام: كسى كه تصميم به رفتن حج دارد و براى آن آماده شده، ولى محروم مى‌شود، به خاطر گناهى از حج، محروم شده است.

ب- اخلاص‌

٦٧٨. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: زمانى بر مردم خواهد آمد كه حجّ زمامداران، تفريح است، حجّ ثروتمندان، تجارت است و حجِّ فقيران، نيازخواهى است.

٦٧٩. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: زمانى بر مردم خواهد آمد كه ثروتمندان امّت من، براى تفريح، ميانه‌هاشان براى دادوستد، قاريانشان براى ريا و خودنمايى، و فقيرانشان براى نيازخواهى به حج مى‌روند.

٦٨٠. سنن ابن ماجة- به نقل از انس بن مالك-: پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، با وسايلى كهنه و قطيفه‌اى كه چهار درهم مى‌ارزيد يا به آن هم نمى‌ارزيد، حج انجام داد. سپس فرمود: