حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٩ - ٢ پاداش وقوف در مزدلفه

پيامبر خدا، ناقه خويش را متوقّف مى‌كرد تا آنجا كه سرِ ناقه به جلوى كجاوه مى‌خورد و مى‌فرمود:" اى مردم! آرامش داشته باشيد"، پس سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بايد پيروى شود».

از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود: «خدايا! از آتش، نجاتم ده» و اين را تكرار مى‌كرد تا مردم، كوچ مى‌كردند.

گفتم: كوچ نمى‌كنى؟ مردم رفتند.

فرمود: «من، از شلوغى بيم دارم. مى‌ترسم كه در آزردن مردم، شريك شوم».

٦٠٨. امام صادق عليه السّلام: هركس بر مأزمين (دو تنگه سرِ راه مَشعر) بگذرد و در دلش تكبّر نباشد، خداوند [با نظر رحمت‌] به او مى‌نگرد. پرسيدم: كِبر چيست؟

فرمود: «مردم را برنجاند و حق را نپذيرد».

و فرمود: «دو فرشته گمارده‌شده در مأزمين مى‌گويند:" خدايا! به سلامت دار! به سلامت دار!"».

٢. پاداش وقوف در مُزدَلفه‌

٦٠٩. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله- در مِنا-: اگر اهل مشعر بدانند كه در آستانه چه كسى فرود آمده و بر چه كسى وارد شده‌اند، پس از آمرزش‌خواهى، يكديگر را به فضل پروردگارشان، مژده مى‌دهند.

٦١٠. سنن ابن ماجة- به نقل از بلال بن رَباح-: صبحگاه مُزدَلفه، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به من فرمود:

«اى بلال! مردم را ساكت كن، يا بگو گوش دهند».

سپس فرمود: «خداوند، در اين مشعرش بر شما نعمت بخشيد و گنهكارتان را به خاطر نيكوكارتان بخشود و به نيكوكارتان، هرچه طلبيد، بخشيد. با نام خدا حركت كنيد.

٦١١. الكافى- به نقل از ابو حمزه ثُمالى-: مردى به امام زين العابدين عليه السّلام گفت: جهاد و سختى آن را رها كرده‌اى و به حج و راحتى آن پرداخته‌اى.