حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٣ - ٥ ادب حضور

٥٨٩. كنز الفوائد: روايت شده است كه از امير مؤمنان، درباره وقوف در حِل (خارج حرم) در عرفات پرسيدند كه: چرا در حَرَم نيست؟

فرمود: «زيرا كعبه، اندرون خانه است و حرم، خود خانه. چون حجّاج، رو به خداى مى‌آورند، آنان را در آستانه در نگه مى‌دارد تا به درگاهش تضرّع كنند.

٥٩٠. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله- به على-: آيا دعاى روز عرفه را به تو بياموزم كه دعاى پيامبرانِ پيش از من است؟ مى‌گويى: «جز خداى يكتاى بى‌شريك، معبودى نيست. سلطنت و ستايش، از آنِ اوست. زنده مى‌كند و مى‌ميرانَد و او زنده‌اى است كه نمى‌ميرد.

خير، در دست اوست و او بر هر چيزى تواناست. خدايا! ستايش، براى توست، آن‌گونه كه خود مى‌ستايى و بهتر از آنچه ما مى‌گوييم و بالاتر از آنچه گويندگان مى‌گويند.

خدايا! نماز و عبادتم، زندگى و مرگم و بيزارى جستنم براى توست، و توان و نيرويم، از توست.

خدايا! از فقر و وسوسه‌هاى درون و پراكندگى كار و عذاب قبر، به تو پناه مى‌برم.

خدايا! بهترين نسيم‌ها را از تو مى‌طلبم و از شرّ آنچه توفان‌ها مى‌آورَد، به تو پناه مى‌برم و از تو، خيرِ شب و روز را مى‌خواهم.

خدايا! در دل و گوش و چشمم و در گوشت و خون و استخوان‌ها و رگ‌هايم، در جايگاه نشستن و ايستادنم، و در ورود و خروجم، نور و روشنايى قرار بده و روزى كه تو را ديدار مى‌كنم، فروغ مرا بزرگ بدار، كه تو بر هر چيزى توانايى».

٥٩١. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: هركس شامگاه عرفه اين دعا را بخواند، تا وقتى كه دعوت به گناه يا قطع رحِم نكند، دعايش مستجاب است: «منزّه است خدايى كه عرش او در آسمان است! منزّه است خدايى كه قدمگاهش در زمين است! منزّه است آنكه‌