حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٩ - ب - ادب طواف

فرو رفته است، همچون كسى كه با دو پايش در آب، فرو مى‌رود.

٤٩٣. امام باقر عليه السّلام: هيچ بنده باايمانى نيست كه هفت بار اين خانه (كعبه) را طواف كند و دو ركعت نماز بگزارد و طواف و نمازش را نيكو به جا آورَد، مگر آنكه خداوند، او را مى‌آمرزد.

٤٩٤. امام صادق عليه السّلام: پدرم مى‌فرمود: «هركس، هفت بار اين خانه را طواف كند و دو ركعت نماز، در هر جاى مسجد كه بخواهد، بخواند، خداوندْ شش هزار حسنه برايش مى‌نويسد و شش هزار گناه از او مى‌زُدايد و شش هزار درجه بر او مى‌افزايد و شش هزار نيازِ او را برآورده مى‌كند. هركدام از اين نيازها زود برآورده شود، به خاطر رحمت خداست و هركدام به تأخير افتد، به خاطر اشتياق خداوند به دعاى اوست».

٤٩٥. امام صادق عليه السّلام: در هر روز، براى كعبه لحظه‌اى است كه هركس در آن لحظه كعبه را طواف كند، يا قلبش به كعبه مشتاق شود، ولى عذرى او را از طواف كعبه باز دارد، آمرزيده مى‌شود.

٤٩٦. امام صادق عليه السّلام: طواف، از اعمال بزرگ حجّ است. هركس طواف واجب را عمداً ترك كند، حجّى نگزارده است.

ب- ادب طواف‌

٤٩٧. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: طواف كعبه، [همچون‌] نماز است. پس هنگام طواف، كم حرف بزنيد.

٤٩٨. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: طواف خانه خدا، [همچون‌] نماز است، جز اين كه خداوند، سخن گفتن در طواف را برايتان حلال كرده است. پس اگر كسى سخنى مى‌گويد، جز