حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣ - حديث

حديث‌

٢٣. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: هركس انسانى را بكشد يا گناهى كند و سپس به حرمْ پناه آورد، ايمن است. تا وقتى در حرم است، از او قصاص نمى‌شود، دستگير و اذيّت نمى‌شود و [البتّه‌]، به او پناه داده نمى‌شود، به او غذا و آب داده نمى‌شود، با او دادوستد نمى‌شود، و نه مهمان مى‌كند و نه مهمان مى‌شود.

٢٤. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: آگاه باشيد! لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر كسى است كه در اسلام، چيزى پديد آورد، يعنى در محدوده بيرون حرم، جرمى مرتكب شود و آن‌گاه به حرم، پناهنده شود. پس [در اين صورت،] كسى او را پناه ندهد و يارى نكند و مهمان نكند تا آنكه از حرم به بيرون حرم بيرون آيد. آن‌گاه بر او حد جارى مى‌شود.

٢٥. تفسير العيّاشى- به نقل از محمّد بن مسلم-: از امام باقر عليه السّلام درباره اين آيه پرسيدم: (و هركس وارد آن (مكّه) شود، ايمن است).

فرمود: «هر هراسناكى در آن ايمن است، تا وقتى كه حدّى از حدود الهى كه بايد اجرا شود، بر گردن او نباشد».

گفتم: پس آيا هركه با خدا و پيامبرش بجنگد و در زمين فساد كند، در آنجا ايمن است؟

فرمود: «او همچون كسى است كه در راه، كمين مى‌كند و گوسفند يا چيزى را مى‌ربايد. امام، هرگونه كه بخواهد، با او رفتار مى‌كند».

٢٦. امام صادق عليه السّلام- درباره اين سخن خداوند: (هركه وارد آن شود، ايمن است)-:

هرگاه كسى در غير حرم جنايتى مرتكب شود و سپس به حرم بگريزد، هيچ‌كس حق ندارد او را در حرم دستگير كند؛ ولى او را از بازار رفتن و دادوستد و خوراك و آشاميدنى منع مى‌كنند و با او حرف نمى‌زنند. وقتى چنين كنند، اميد است كه از حرم بيرون آيد و دستگير شود. و اگر در حرم جنايتى كند، در حرم بر او حد جارى مى‌شود؛ چرا كه حرمت حرم را نگاه نداشته است.