حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٥ - ١ معناى لبيك

د- لبّيك گفتن در احرام‌

١. معناى لبّيك‌

٤٥٠. علل الشرائع- به نقل از ابان، از كسى كه براى او روايت كرد-: به امام باقر عليه السّلام گفتم:

چرا به لبّيك‌گويى، «تلبيه» مى‌گويند؟

فرمود: «به خاطر اين كه [كلمه‌] اجابت است. موسى عليه السّلام پروردگارش را چنين جواب داد».

٤٥١. كتاب من لا يحضره الفقيه- به نقل از سليمان بن جعفر-: از امام رضا عليه السّلام درباره لبّيك گفتن و علّت آن پرسيدم.

فرمود: «وقتى مردم احرام ببندند، خداوند متعال ندايشان مى‌دهد و مى‌گويد:

" اى بندگان و كنيزان من! شما را بر آتشْ حرام خواهم كرد، آن‌گونه كه شما به خاطر من احرام بستيد".

آن‌گاه مردم در مقام اجابت خداوند عزّ و جلّ كه آنان را ندا داد، مى‌گويند: «لبّيك! اى خدا، لبّيك».

٤٥٢. امام عسكرى عليه السّلام- به نقل از پدران خود، از امير مؤمنان، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله-: پروردگارمان ندا داد: «اى امّت محمّد!» و همه آنان، درحالى‌كه در صُلب پدران و رَحِم مادرانشان بودند، پاسخ دادند: «لبّيك! اى خدا، لبّيك! لبّيك! تو شريكى ندارى. لبّيك! همانا ستايش و نعمت و فرمان‌روايى، از آنِ توست. تو شريكى ندارى. لبّيك!».

پس خداوند عزّ و جلّ، همين پاسخ را، شعار حج قرار داد.

ر. ك: ص ٢٢٧ (پاسخ دادن به دعوت ابراهيم عليه السّلام).