حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٥ - الف - باريافته خداوند

١/ ٩ پاداش حج‌گزار

الف- باريافته خداوند

٣٧٥. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: باريافتگان درگاه خداوند، سه گروه‌اند: رزمنده، حج‌گزار، و به جا آورنده عمره.

٣٧٦. امام على عليه السّلام: حج‌گزار و عمره‌گزار، ميهمان خدايند و بر خداست كه ميهمان خويش را گرامى بدارد و با آمرزش خويش، او را پاداش دهد.

٣٧٧. امام حسن عليه السّلام: سه نفر، در پناه خدايند: ... و مردى كه براى حج يا عمره بيرون آيد و جز براى خدا بيرون نيامده باشد. او از ميهمانان خداوند است، تا آنكه به خانواده‌اش بازگردد.

٣٧٨. امام زين العابدين عليه السّلام- در رسالة الحقوق-: حقّ حج، آن است كه بدانى حج، در آمدن به آستان پروردگارت و گريز از گناهانت به سوى اوست، و پذيرش توبه و اداى تكليفى كه خداوند بر تو واجب ساخته، به واسطه آن است.

٣٧٩. امام صادق عليه السّلام: حج‌گزار و عمره‌گزار، ميهمان خدايند. اگر چيزى از او بخواهند، عطا مى‌كند و اگر او را بخوانند، پاسخشان مى‌دهد و اگر شفاعت كنند، شفاعتشان را مى‌پذيرد و اگر سكوت كنند [و چيزى نخواهند] خداوند، خود به بخشش مى‌آغازد و در مقابل هر درهم، هزارهزار درهم پاداش مى‌گيرند.