حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١ - حديث

مى‌ساخت)، و امّ رُحْم (چرا كه هرگاه معتكف مكّه مى‌شدند، مورد رحمت، قرار مى‌گرفتند).

٧. علل الشرائع- به نقل از عبد اللّه بن سنان-: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: چرا به كعبه، بكّه گفته‌اند؟

فرمود: «به خاطر گريه مردم در اطراف آن و در خودِ آن».

٨. الكافى- به نقل از معاوية بن عمّار-: به امام صادق عليه السّلام گفتم: در مكّه به نماز مى‌ايستم، درحالى‌كه در برابر من زن نشسته است يا عبور مى‌كند.

فرمود: «اشكالى ندارد. مكّه را به اين جهت، بكّه گفته‌اند كه در آن، زنان و مردان [در اثر ازدحام،] به هم مى‌خورند».

٩. امام كاظم عليه السّلام- در پاسخ سؤال على بن جعفر كه پرسيد: چرا مكّه را بكّه مى‌گويند؟-: چون مردم يكديگر را با دست‌هايشان هُل مى‌دهند و اين جز در مسجد الحرام در پيرامون كعبه نيست.

١٠. امام رضا عليه السّلام: مكّه را ازاين‌رو «مكّه» گفته‌اند كه مردم [در جاهليت‌] در آنجا سوت مى‌كشيدند. كسى را هم كه آهنگ اين شهر مى‌كرد، مى‌گفتند: «قَد مَكا»، و اين، همان سخن خداوند عز و جل است كه: (و نمازشان كنار خانه خدا، جز مُكاء و تصديه نبود). مُكاء، سوت كشيدن است و تصديه، كف زدن.