أيَحْسَبُ أحدُكُم مُتَّكئاً علی أريكتِهِ ، قد يظنّ أنّ الله تعالی لم يُحَرِّم شيئاً إلاّ ما في القرآن؟! ألا وإنّي والله قد أمرتُ ووَعَظْتُ ونَهَيْتُ عن أشياء إنّها لَمثلُ القرآن ؛[٦٢]

آيا يکی از شما در حالي كه بر تختش تكيه زده است ، می‌پندارد كه خداي متعال چيزي جز آنچه را در قرآن هست حرام نكرد؟! هوشيار باشيد! به خدا سوگند ، من أمر كردم و اندرز دادم و از چيزهايي نهي كردم كه آن‌ها مِثل قرآن‌اند .

ابن حَزْم می‌گويد :

راست گفت پيامبر ، آن‌ها مثل قرآن‌اند و در وجوبِ همه آن‌ها بر ما هيچ فرقي نيست ؛ خداي متعال اين را تصديق فرمود ، زيرا می‌فرمايد : مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ الله ؛[٦٣] هركه از پيامبر اطاعت كند ، خدا را اطاعت كرده است .

و نيز آن‌ها مثل قرآن‌اند از اين جهت كه همه ، وحي از نزد خدايند ، خداي بزرگ می‌فرمايد : وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحَىٰ ؛[٦٤] پيامبر از سرِ هواي نفس سخن نمی‌گويد! آنچه را كه می‌گويد جز وحيي كه به او می‌شود نیست .[٦٥]

پيش از آنكه سخن درباره حديث اَريكه را به پايان بريم ، بجاست اين متن را بخوانيم :

چنانچه «اَريكه» آن گونه كه اهل لغت می‌گويند تختِ سامان يافته و تزيين شده در قُبّه يا خانه است ؛[٦٦] يا مطلق سرير می‌باشد (چنان كه

[٦٢]. الإحكام ٢: ١٥٩.

[٦٣]. سوره نساء (٤) آیه ٨٠.

[٦٤]. سوره نجم (٥٣) آیه ٣ ـ ٤.

[٦٥]. بنگرید به، الإحكام ٢: ١٥٩.

[٦٦]. مختار الصحاح ١: ٦، ماده «أرك».