منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ١٩٥

می‌يافت ، به آن حكم می‌كرد .[٣٨٧] 

ب) مالك و ابي داوود و ابن ماجَه و دارِمي و ديگران ، آورده‌اند كه :

جَدّه (مادر بزرگي) نزد ابوبكر آمد و ميراثش را خواست . ابوبكر گفت : در كتاب خدا و سنّت رسول ارثي براي تو نمی‌بينم! برگرد ، تا از مردم بپرسم .

ابوبكر از مردم در اين باره سؤال كرد ، مُغِيرَه گفت : جَدّه اي پيش پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آمد ، حضرت ميراث يك ششم را به او داد .

ابوبكر پرسيد : شخصِ ديگري هست كه سخن تو را بگويد؟

محمّد بن مسلمه انصاري ، آنچه را مُغِيره گفت ، بر زبان آورد .

در اين هنگام ، ابوبكر يک ششم ميراث را براي آن زن تنفيذ كرد .[٣٨٨] 

سيره عُمَر نيز چونان سيره ابوبكر بود ، آنچه را نمی‌دانست از صحابه می‌پرسيد تا اطمينان لازم را براي اِجراي حكم به دست آورد .

ج) بَيهقي به اسناد از سُلَمي روايت می‌كند كه گفت :

نزد عُمَر زني را آوردند كه عطش جانش را به لب آورد ، بر چوپاني گذشت و آب خواست . چوپان گفت : در صورتي به تو آب می‌دهم كه خويشتن را در اختيارم گذاري! زن پذيرفت .

عمر در سنگسار كردن آن زن با مردم مشورت كرد .

علی علیه‌السلام فرمود : اين زن ناچار شده است! رهايش كن .

عمر آن زن را آزاد ساخت .[٣٨٩] 

د) حكايت شده است كه :

[٣٨٧]. سُنن بيهقي ١٠: ١١٤؛ و بنگرید به، أعلام الموقّعين (ابن قيّم) ١: ٦٢.

[٣٨٨]. الموطّأ ٢: ٥١٣، حديث ٤؛ سنن ابي داود ٣: ١٢١، حديث ٢٨٩٤؛ سنن ابن ماجه ٢: ٩٠٩، حديث ٢٧٢٤؛ سنن دارمي ٢: ٣٥٩ (با اندكي تفاوت).

[٣٨٩]. سنن بيهقي ٨: ٢٣٦؛ ذخائر العقبي: ٨١؛ الطرق الحكميّه (ابن قيّم جوزي) ١: ٨٠.