دسته دوّم ، كساني‌اند كه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را يك انسان عادي می‌دانستند كه گاه صواب می‌گويد و زماني خطا می‌كند ، ناسزا می‌گويد و لَعن می‌فرستد ، سپس برايشان آمرزش می‌طلبد .[٢٦٢]

اين دسته ، قداست و منزلتی را كه خدا به پيامبر داد برنمي‌تافتند و آن گونه که خداوند فرمان داد ، با پيامبرش رفتار نمی‌کردند ، و اين ، حقيقتی است که قرآن وحديث گويای آن است .

در قرآن ، آياتِ فراواني درباره اين گروه هست :

— يَأيُّهَا الَّذينَ ءامَنُوا لاَ تَرفَعُوا أصواتَکُم فَوقَ صَوتِ النَّبيِّ وَلا تَجهَروا لَهُ بِالقَولِ کَجَهرِ بَعضِکُم لِبَعضٍ أن تَحبَطَ أعمالَکُم وأنتُم لاَ تَشعُرون ؛[٢٦٣] اي ايمان آورندگان ، صداهايتان را بر پيامبر بلند مكنيد و او را چونان هم ديگر صدا مزنيد كه اين كار ، ناخودآگاه اعمالتان را هيچ می‌سازد .

اين آیه اشاره دارد به اينكه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نزد بعضي از صحابه قداست نداشت ، با اينكه خداي متعال بر ضرورت پاسداشت منزلت آن حضرت تأكيد داشت .

— يأيُّها الَّذينَ ءامَنوا مَا لَکُم إذا قِيلَ لَکُم إنفروا في سبيل اللهِ اثّاقَلتُم إلی الأرضِ . . . ؛[٢٦٤] اي كساني كه ايمان آورده ايد ، چرا وقتي به شما گفته می‌شود در راه جهاد با دشمنان خدا بکوچید ، اين كار ، برايتان سنگين می‌نمايد و به زمين می‌چسبيد .

اين آيه ، بر اطاعت نكردن و عدم امتثال امر خدا و پيامبر دلالت می‌كند و اينكه بعضي از صحابه هنگام فرمان جهاد ، از آن روي برمي تافتند .

[٢٦٢]. بنگرید به، صحيح بخاري ٥: ٢٣٣٩، حديث ٦٠٠٠؛ صحيح مسلم ٤: ٢٠٠٧، حديث ٢٦٠٠؛ مسند احمد ٢: ٣٩٠، حديث ٩٠٦٢؛ سنن دارمي ٢: ٤٠٦، حديث ٢٧٦٥.

[٢٦٣]. سوره حجرات (٤٩) آیه٢.

[٢٦٤]. سوره توبه (٩) آیه ٣٨.