همين سخن را درباره تک روايتِ «عبدالرَّحمان بن اَسود» می‌گوييم كه ادعا می‌كند در آن صحيفه ، فضائل اهل بيت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بود ؛ زيرا به فرض اين روايت صحيح باشد ، همه قرائن ، بر وجود مطالب دروغين و ساختگی در آن جزوه دلالت می‌كند ، بسا چيزي جزو سيره اهل بيت و فضائل آن‌ها ادعا می‌شود که هيچ ارتباطی با حقيقت ندارد يا مبالغه است .

به هر حال ، پذيرش اين مطلب كه ابن مسعود فضائل اهل بيت را نابود ساخت محال است ؛ به ويژه آنكه وي از بزرگ ترين محدِّثان فضائل و ناشرانِ فرهنگ آن‌هاست .

افزون بر اين ، ابن مسعود در شيوه محو مكتوبات ، چونان ابوبكر و عمر نبود ؛ زيرا به سوزاندن ونابودی گسترده همه دست‌نوشته‌ها رونياورد ، بلكه از روش پاك سازی با آب استفاده كرد كه راهي شرعي براي محو كتاب‌های منحرفی است كه در آن‌ها نامی از نام‌های خدا و پيامبران و اوصيا و ائمّه ٤ هست ؛ چرا که سوزاندنشان حرام است و باید آن‌ها را در آب شست یا در خاک پنهان ساخت .

سخن بعضي از نامداران ، این رویکرد را تأیید می‌کند :

ابو عُبَيد ، می‌گويد :

ابن مسعود اين كتاب‌ها را برگرفته از اهل كتاب می‌دانست و از اين رو ، نظر در آن‌ها را خوش نداشت .[٢٤١]

مُرّه می‌گويد :

اگر از قرآن يا سنّت بود محوشان نمی‌ساخت ، ليكن آن‌ها از نوشته‌های اهل كتاب بود .[٢٤٢]

احتمال نزديك تري نيز در اينجا هست و آن اينكه اين كار از ابن مسعود تقيه‌ای يا مصلحتي يا به جهت ترس از تازيانه عُمَر سرزد ؛ چراكه می‌دانست عُمَر

[٢٤١]. جامع بيان العلم وفضله١: ٦٦؛ سنن دارمي ١: ١٣٤، حديث ٤٧٧ (چنان كه در تدوين السنّة: ٣٤١) آمده است.

[٢٤٢]. جامع بيان العلم وفضله ١: ٦٦؛ سنن دارمي ١: ١٣٤، حديث ٤٧٧ (چنان كه در تدوين السنّة: ٣٤١) آمده است.