منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٤١

را رهاكردند تا اينكه كهنه شد و فرائض و احكام آن‌ها از بين رفت .[٧٠٥] 

— از ابي نَضْرَه روايت شده است كه گفت :

به ابو سعيد خُدري گفتم : آيا برايمان حديث می‌نويسي؟!

گفت : هرگز نخواهم نوشت ، ليكن از ما حديث فرا گيريد چنان كه ما از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرا گرفتيم .[٧٠٦] 

و نيز از وي روايت شده كه گفت :

به ابو سعيد خُدري گفتم : آيا آنچه از تو می‌شنويم ننويسيم؟

گفت : آيا می‌خواهيد مُصْحَف‌هایی بسازيد؟! پيامبرتان برايمان حديث می‌كرد و ما به خاطر می‌سپرديم .[٧٠٧] 

و همچنين می‌گويد :

به ابو سعيد خُدري گفتم : تو حديث شگفتي را از رسول خدا برايمان باز گفتي! مي‌ترسيم كه در آن زياد و كم كنيم! [اجازه ده آن را بنگاريم] .

گفت : می‌خواهيد آن را قرآني [برای خود[ قرار دهيد؟! نه ]اجازه نمی‌دهم] از ما حديث بگيريد آن گونه كه ما از رسول خدا گرفتيم .[٧٠٨] 

— از ابو موسي اشعري نقل شده كه گفت :

[٧٠٥]. شرح نهج البلاغه ١٢: ١٠٢؛ تقييد العلم: ٥٦.

[٧٠٦]. تقييد العلم: ٣٧.

[٧٠٧]. همان.

[٧٠٨]. تقييد العلم: ٣٨؛ و بنگريد به،‌ مستدرك حاکم ٣: ٦٥١،‌ حديث ٦٣٩٣.