منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٤٥٤

به كرسي می‌نشاند) .

شواهد تاريخي و حديثي سنّي و شيعه ، ضعف اين اخبار را روشن می‌سازد .

— هيثمي در مجمع الزوائد آورده است كه :

عُروة بن زُبير نزد ابن عبّاس آمد و گفت : اي ابن عبّاس چندي است كه مردم را گمراه می‌سازي!

ابن عبّاس گفت : كدام گمراهي ای چموش؟!

عُروه گفت : شخصي براي حج يا عمره احرام می‌بندد ، آن گاه كه طواف كرد می‌پنداري كه از احرام درمي‌آيد! ابوبكر و عمر از اين كار نهي كردند!

ابن عبّاس گفت : واي بر تو! آيا آن دو نزدت برترند يا آنچه در كتاب خداست ، و رسول خدا در ميان اصحاب و امّتش سنّت نهاد؟!

عُروه گفت : ابوبكر و عمر ، از من و تو ، به كتاب و سنّت داناتر بودند .[٨٩١] 

— از ايّوب نقل شده كه عُروه به ابن عبّاس گفت :

آيا از خدا نمی‌ترسي که به متعه رخصت می‌دهي؟!

ابن عبّاس گفت : مَرْدَك ، از مادرت بپرس!

عُروه گفت : ابوبكر و عمر اين كار را نكردند!

ابن عبّاس گفت : والله پايانِ كار شما را عذاب می‌بينم! از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم برايتان حديث می‌كنيم و شما از ابوبكر و عمر می‌گوييد .[٨٩٢] 

اينكه ابن عبّاس عُروه را به اُمّ عروه (اَسماء دختر ابوبكر) حواله داد بدان جهت است كه زُبير او را صيغه كرد و عبدالله فرزند اين ازدواج است .[٨٩٣] 

[٨٩١]. مجمع الزوائد ٣: ٢٣٤؛ به نقل از طبراني در المعجم الأوسط ١: ١١، حديث ٢١.

[٨٩٢]. حجّة الوداع (ابن حزم): ٣٥٣، حديث ٣٩١؛ التمهيد (ابن عبدالبر) ٨: ٢٠٨ (متن از اين كتاب است)؛ زاد المعاد ٢: ٢٠٦.

[٨٩٣]. محاضرات الأُدباء ٣: ٢١٤؛ العقد الفريد ٢: ١٣٩؛ جمهرة خطب العرب ٢: ١٢٧ در اين مأخذ ـ به نقل از عقد الفريد ابن عبد ربّه ـ آمده است: اول مشعلي كه در متعه روشن شد، مشعل آل زبير است.