دكتر نادية عمری در كتاب اجتهاد الرسول ـ در بحثِ نمونه‌هایی از اختلافِ علما در اجتهاد به رأي ـ براي سه طلاق [در يك مجلس] بحث جداگانه‌ای را سامان می‌دهد و می‌نويسد :

اصل در طلاق اين است كه به طور متفرق ـ يكي پس از ديگري ـ صورت گيرد . خداي متعال می‌فرمايد : الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ ؛[٥١٢] طلاق دو بار است (پس از آن) يا نگه داشتنِ زن به خوبي و نيكي يا آزاد و رها ساختنِ او به احسان .

حكمت اجراي دفعاتِ طلاق با فاصله ، اين است كه براي مرد فرصتي فراهم آيد كه به زندگي مشترك و زناشويي ـ كه شارع بر استمرار آن تأكيد دارد ـ نيك بينديشد ، و پس از دو بار طلاق ، خداي متعال می‌فرمايد : فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّي تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ ؛[٥١٣] اگر براي بار سوم زن را طلاق داد ، نمی‌تواند او را دوباره بگيرد مگر اينكه آن زن با مرد ديگري ازدواج كند [و سپس طلاق بگيرد] .

اين ، طلاقي است كه قرآن تشريع كرد ، هر دفعه جدا از دفعه ديگر .

ليكن اگر مرد اين فرصت تكرار (و به خود باز آمدن) را برای خود تلف ساخت و در جدايي نهايي ، شتاب ورزيد و هر سه طلاق را در يك لفظ آورد ، حكم آن چيست؟

در قرآن ، در جمع سه طلاق در يك لفظ يا در يك مجلس ، دستوری

[٥١٢]. سوره بقره (٢) آیه ٢٢٩.

[٥١٣]. سوره بقره (٢) آیه ٢٣٠.