بعضي از نويسندگان مسلمان (مانند اسماعيل اَدهم ، در رساله‌ای كه در سال ١٣٥٣ هجري چاپ شد) بر اين باور است كه اَحاديث صحاح اهل سنّت اصل و ريشه ثابتي ندارند ، بلكه مشكوك می‌باشند و بيشترشان ساختگی به نظر می‌رسند .[١٣٦]

براي آگاهي بيشتر نسبت نظرات موهوم خاور شناسان و پاسخ‌های آن‌ها می‌توان به كتاب دكتر محمّد مصطفي اَعظمي «دراسات في الحديث النبوي» مراجعه کرد يا كتاب ابو زهو «الحديث والمحدّثون» و ديگر كتاب‌ها را (كه در ردّ نظريات و نسبت‌های دروغ مستشرقان نوشته شده است) نگریست .

ما شايسته نمی‌دانيم به اين افتراهاي واهي و بي دليل ، پاسخ گوييم .

[١٣٦]. بنگرید به، دراسات في الحديث النبوي ١: ٢٧ (به نقل از السنّة ومكانتها: ٢١٣) و محمّد عبده و دكتر توفيق صدقي و سيّد رشيد رضا و ديگران، به بسندگي قرآن از سنّت، گرويده‌اند (دراسات في الحديث النبوي ١: ٢٦).