منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٩٧
خاور شناس آلماني «شبر نجر» مینويسد :
هدف عُمَر ـ تنها ـ تعليم عرب بياباني نبود ، بلكه میخواست آنان را بر شجاعت و ايمان ديني قوي پايدار نگه دارد تا فرمانروايان عالَم بسازد . كتابت و توسعه معرفت با اين هدف ، تناسب نداشت .[١٣٣]
شبر نجر ، میخواهد از منع تدوين عمر سوء استفاده كند تا وانمود سازد كه انتشار اسلام براساس قلدری ـ تهي از معرفت ـ روي داد . كتابت و گسترش معرفت ـ به نظر وي ـ با شجاعت عرب بياباني و روحيه جنگي عُمَر تناسب نداشت .
اين سخن از گمراه سازيهای مستشرقان و از ادعاهايي است كه آنان ـ بي دليل و برهان ـ در هوا رها میسازند .
خاور شناس ديگري «ژوزف ، شاخت» ادعا كرده است كه ميان احاديث مسلمانان حديث فقهي صحيحي وجود ندارد ، بلكه احاديث آنها ـ بعدها ـ در چارچوب مصلحت انديشیهای مذهبی ساخته و پرداخته شد .[١٣٤]
«گلدزيهر» ازاين هم فراتر میرود و ادعا میكند كه همه رواياتِ تدوين شده ساختگیاند و كتابهای حديثي منسوب به عصر اول ، بیپايه میباشند .[١٣٥]
و ديگر نظرات پوچ و ياوه فراواني كه ابراز شده است .
[١٣٣]. تدوين السنّة الشريفه: ٥٣٠ (به نقل از دلائل التوثيق المبكّر: ٢٣٠ ـ ٢٣١).
[١٣٤]. بنگرید به، دراسات في الحديث النبوي وتاريخ تدوينه، اثر دكتر اَعظمي، و كتاب شاخت: The Origins of Muhammadan Jurprudence
[١٣٥]. از بحثهاي وي: Muhammedanche studiee به زبان آلماني، نشر سال ١٨٩٠م.