عُمَر بن خطاب می‌خواست سننِ پيامبر را بنويسد . در اين باره با اصحاب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم مشورت كرد ، آنان به نگارش آن اشاره كردند . عُمَر ، در كتابتِ سنّت يك ماه از خدا خير می‌خواست ، سپس يك روز صبح كه خدا عزمش را جزم كرد ، گفت : می‌خواستم سنن را بنويسم ، قومي را به ياد آوردم كه پيش از شما بودند كتاب‌هایی نوشتند و به آن‌ها سرگرم شدند و كتاب خداي متعال را رها كردند!

به خدا سوگند ، من هرگز كتابِ خدا را به چيزي نمی‌پوشانم (و مشتبه نمی‌سازم) .[٧٦]

و از يحيي بن جَعْدَه روايت شده است كه :

عُمَر بن خطاب می‌خواست سنت را بنويسد . سپس دریافت كه اين كار را نكند ، آن گاه به شهرها نوشت : هركس چيزي از سنّت نزدش هست ، آن را محو و نابود سازد .[٧٧]

ب) از قاسم بن محمّد بن ابي بكر ، نقل شده است كه :

[٧٦]. الجامع (معمر بن راشد) ١١: ٢٥٧ ؛ مصنَّف عبدالرزاق ١١: ٢٥٨، حديث ٢٠٤٨٤؛ تقييد العلم: ٤٩؛ المدخل إلي السنن الكبري ١: ٤٧.

[٧٧]. كنز العمّال ١٠: ٢٩٢، حديث ٢٨٤٧٦؛ تقييد العلم: ٥٣؛ حجيّة السنّة: ٣٩٥.