اگر اين حديث را ـ علي رغم نقص‌های آن ـ بپذيريم با مشكل ديگري مواجه می‌شويم و آن تناقض و تخالف آراي خلفاست ؛ ما مأموريم کدام يک را برگيريم و بدان ملتزم شويم؟ كدام يك از خلفا مقصودند ، چهار خليفه اول يا هركس كه زمام خلافت را به دست گيرد و بر اريكه قدرت نشيند؟

اگر اين حديث درست است ، چرا بر خلفاي دوازده گانه‌ای حمل نمی‌شود كه از سنّت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم دفاع می‌كنند و ناشران حديث آن حضرت‌اند ؛ چراكه از امام علی علیه‌السلام روايت شده كه فرمود :

اللهُمَّ ارْحَم خُلَفائي ، الّذين يأتونَ مِن بعدي ، يَروُونَ أحاديثي و سُنّتي ، وَيُعلِّمُونَها النّاسَ ؛[٧٨٦]

پروردگارا ، بر خلفاي من رحمت فرست ؛ كساني كه بعد از من می‌آيند و احاديث و سنّتم را روايت می‌كنند و به مردم می‌آموزند .

و در حديث ديگر ، درباره‌شان فرمود :

فلا تُقدِّموهم فَتَهْلِكُوا ، ولا تُقصِّروا عنهم فَتَهْلِكوا ؛ ولا تُعلِّموهم فإنّهم

[٧٨٥]. سوره آل عمران (٣) آیه ١٤٤.

[٧٨٦]. الفردوس بمأثور الخطاب ١: ٤٧٩،‌ حديث ١٩٦٠؛ كنز العمّال ١٠: ٢٢١،‌ حديث ٢٩١٦٧؛ فيض القدير ٢: ١٤٩.