واكاوي چنين قضايايي در شريعت ، اين امكان را براي پژوهشگر فراهم می‌آورد كه از اُفُق وسيع‌تر و از زاويه علمي شايسته‌تر در امور شريعت بنگرد ، با تأكيد بر اينكه می‌بايست در اين عرصه به دور از عواطف و احساسات نگريست و آزاد انديش بود و نصوص را به همراه شرائط آن‌ها وارسي نمود و گرايش‌ها و عواطف را در آن دخالت نداد .

باري ، بايد ديد آيا شايسته می‌نمايد در حالي كه پيامبر ـ خود ـ در ميان امّت است ، قول به رأي را اجازه دهد؟ يا اينكه مقصود آن حضرت ، عمل طبق نصوص صحيح كتاب و سنّت بود (كه نزد اصحاب وجود داشت) نه اجتهاد بر وفق ظن و تخمين!

[٧٥٩]. سوره زمر (٣٩) آیه ٥٥.

[٧٦٠]. سوره مائده (٥) آیه ٣.

[٧٦١]. سوره طلاق (٦٥) آیه ١.

[٧٦٢]. الإحكام في اصول الأحكام ٦: ٢٠٨،‌ باب ٣٥.