شايان ذكر است كه بنيان گذارِ نخستِ «رأي گرايي» ـ به عنوان روشي در استنباط احكام ـ عمر نبود ، بلكه ابوبكر (پيش از عمر) به آن دست يازيد ؛ از كشتن مردي عابد نما ـ بدان جهت كه او را خاشع ديد ـ روي برتافت ، و در آغاز حكومت خويش ، اصل «رأي و اجتهاد» را اعلان كرد و گفت :

بر شما والي شدم و بهتر از شما نيستم ؛ اگر به راه راست بودم كمكم كنيد ، و اگر كج رفتم راستم كنيد .[٧١٩]

و نيز ابوبكر درباره خالد گفت :

خالد تأویل کرد و خطا نمود .[٧٢٠]

و همچنين پوزش خالد از ابوبكر كه گفت :

اي خليفه رسول خدا ، تأویل کردم ؛ هم به صواب رفتم و هم به اشتباه افتادم .[٧٢١]

[٧١٩]. ثقات ابن حبّان ٢: ١٥٧؛ تاريخ يعقوبي ٢: ١٢٧ (متن از اين مأخذ است) الاكتفاء بما تضمّنه من مغازی رسول الله ٢: ٤٤٦؛ البداية والنهاية ٥: ٢٤٨ (و جلد ٦،‌ ص٣٠١)؛ تخريج الدلالات السمعيّة ١: ٤٢؛ السيرة الحلبيّة ٣: ٤٨٣.

[٧٢٠]. تاريخ طبري ٢: ٢٧٣؛ الإصابه ٥: ٧٥٥.

[٧٢١]. تاريخ يعقوبي ٢: ١٣٢.