منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣١٩
عمّه و خاله توقف كرد تا وحي بر او نازل شود ؟[٦٦٥]
مگر نه اين است كه در اجتهاد ، احتمال خطا هست و جز ظنّ را افاده نمیكند؟
هنگامي كه پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم میتواند يقين به دست آورد ، چگونه رواست كه به ظن ـ كه درجهاش كمتر از يقين است ـ عمل كند؟
افزون بر اين ، با آيات ديگر كه به لزوم پيروي سخن پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم امر میكند چه كنيم؟ مانند :
وَما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ؛[٦٦٦]
آنچه را پيامبر برايتان آورد برگيريد ، و آنچه را نهي كرد ترک کنيد .
فَلا وَرَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ؛[٦٦٧]
سوگند به پروردگارت كه آنان ايمان [واقعي] ندارند مگر اينكه در مشاجراتشان داوري كني و آنها در آنچه حكم كردي چيز ناروايي در جانشان نيابند و تسليم محض باشند .
اگر اجتهاد را معتبر بدانيم و دريابيم كه اجتهاد بر ظن مبتني است و در آن احتمال خطا هست ، چگونه میتوان پذيرفت كه خداي سبحان پيروي ظن و خطا را در احكامش واجب ساخت در حالي كه از پيروي ظن باز میدارد و
[٦٦٥]. بنگرید به، سنن دارقطني ٤: ٨٠ و٩٨ ـ ٩٩، حديث ٤٢ و٩٠ و٩٨؛ مستدرك حاکم ٤: ٣٨١، حديث ٧٩٩٧؛ تفسير قرطبي ٨: ٦٠؛ الدرّ المنثور ٢: ٤٥٠؛ المراسيـل ١: ٢٦٣.
[٦٦٦]. سوره حشر (٥٩) آیه ٧.
[٦٦٧]. سوره نساء (٤) آیه ٦٥.