بر اين سخنِ عروه كه [به ابن عبّاس] گفت : «به خدا سوگند ، ابوبكر و عمر به سنّت رسولِ خدا از تو آگاه ترند و بيشتر از تو پيرو پيامبرند»[٥٧٥] خطيب بغدادي اين گونه تعليق می‌زند :

ابوبكر و عُمَر همان گونه بودند كه عُروه توصيف كرد ، جز اينكه سزاوار نيست كسي در تركِ آنچه كه از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به عنوان سنّت ثابت است [از ديگران] تقليد كند .[٥٧٦]

— از عبدالله بن عُمَر نقل شده كه به جواز مُتعه (كه خدا نازل كرده و سنّت پيامبر است) فتوا می‌داد ، كسي به او اعتراض كرد و گفت : چگونه با پدرت مخالفت می‌ورزي؟ در شرايطی او از اين كار نهي كرد! عبدالله پاسخ داد :

آيا سنّتِ رسول خد ا ٠ سزامندتر است كه پيروي شود يا سنّت عُمَر ؟![٥٧٧]

— و در حديث ديگر آمده است كه گفت :

آيا دستور پدرم را پيروي كنم يا امر پيامبر را؟ رسول خدا اين كار را انجام داد .[٥٧٨]

[٥٧٤]. در «البداية والنهاية ٥: ١٤١» از ابن عمر روايت شده كه هنگامي كه بر او در ترخيص متعه (و مخالفت با پدرش) اعتراض شد،‌ گفت: می‌ترسم سنگي از آسمان بر شما فرويد آيد!

[٥٧٥]. حجّة الوداع ١: ٣٥٣ ـ ٣٥٤؛ زاد المعاد ٢: ٢٠٦.

[٥٧٦]. تقبيد العلم ١: ١٤٥.

[٥٧٧]. مسند احمد‌ ٢: ٩٥،‌ حديث ٥٧٠٠؛ سنن بيهقي ٥: ٢١،‌ حديث ٨٦٥٨؛ البداية والنهاية ٥: ١٤١.

[٥٧٨]. إرشاد النقّاد (صنعاني): ٢٥؛ سنن ترمذي ٣: ١٨٥،‌ حديث ٨٢٣؛ سنن ابن ماجه ١: ٢١٤؛ حديث ٢٩٧٨.