در حكمِ سجده تلاوت ، اختلاف كرده‌اند كه آيا واجب است يا سنّت می‌باشد؟ مالك[٥٤٦] و شافعي[٥٤٧] و احمد[٥٤٨] آن را واجب نمی‌شمرند ، منتها شافعی واحمد ، آن را سنت می‌دانند و مالک ، آن را فضيلت .

ولی ابو حنيفه با آنان مخالف است و سجده را واجب می‌داند .[٥٤٩]

زُرقاني در شرح خود بر المُوطَّأ می‌گويد : «در اينكه اين سجده واجب است يا سنّت ، دو قول مشهور هست[٥٥٠]» و در اين زمينه ، از ابو هُرَيره روايت می‌كند كه رسول خدا سوره نجم را خواند ، سجده كرد و مردم ـ جز دو نفر ـ با او سجده كردند .[٥٥١]

از زيد بن ثابت رسيده است كه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم سوره «نجم» را خواند و

[٥٤٥]. الموطّأ ١: ٢٠٦،‌ حديث ٤٨٤؛ سنن بيهقي ٢: ٣٢١،‌ حديث ٣٥٧٤؛ التمهيد (ابن عبدالبر) ١٩: ١٢٨.

[٥٤٦]. التمهيد ١٩: ١٣٢؛ الشرح الكبير ١: ٣٠٦.

[٥٤٧]. الأُمّ ١: ١٣٣ و ١٣٩؛ حليه العلماء ٢: ١٢٢؛ المجموع ٤: ٦٩.

[٥٤٨]. المغني ١: ٣٦١.

[٥٤٩]. نور الايضاح ١: ٨٠؛ الهدايه في شرح البدايه ١: ٧٨.

[٥٥٠]. شرح الزرقاني ٢: ٢٧.

[٥٥١]. صحيح بخاري ١: ٣٦٣،‌ حديث ١٠١٧.

در اين مأخذ از عبدالله روايت شده كه گفت: پيامبر سوره نجم را در مكّه خواند،‌ خود و كساني كه همراهش بود سجده كردند جز شيخي كه كفي از ريگ يا خاك برداشت و سوي پيشاني‌اش بالا آورد و گفت: همين مرا كفايت می‌كند.

عبدالله می‌گويد: بعدها ديدم كه آن مرد در حال كفر به قتل رسيد.

و مانند آن در منابع زير آمده است: صحيح مسلم ١: ٤٠٥،‌ حديث ٥٧٦؛ سنن دارمي ١: ٤٠٧،‌ حديث ١٤٦٥؛ الأُمّ ١: ١٣٥؛ سنن بيهقي ٢: ٣٢١،‌ حديث ٣٥٧٢.