منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٥٠
در الدرّ المنثور آمده است كه اُبَي بن كعب آيه ٣٢ سوره اسراء را اين گونه خواند :
وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنا إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً ومقتاً وَساءَ سَبِيلاً [٤٩٧] إلاّ مَن تابَ الله فَإِنَّ اللهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ؛[٤٩٨] به زنا دست ميازيد كه كار زشتي و مايه نفرت است و راهي نادرست و بد مگر آن كه توبه كند ؛ زيرا كه خدا آمرزنده و مهربان است .
اين قرائت به عُمَر رسيد ، او را حاضر ساخت و از او در اين باره پرسيد . گفت : من از دهان رسول خدا آن را شنيدم در حالي كه تو كاري جز داد و ستد در بقيع نداشتي ![٤٩٩]
در حديث ديگري آمده است :
عمر شنيد مردي آيه وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ [٥٠٠] را با «واو» میخواند [عمر آن را بي واو میخواند] پرسيد : چه كسي اين را برايت قرائت كرد؟
گفت : اُبَي .
اُبَي را خواست ، او گفت : رسول خدا برايم آن را اين گونه خواند در حالي كه تو در بقيع برگ درختِ سَلَم (براي دباغي پوست) میفروختي!
عمر گفت : راست گفتي! اگر خواهي گويم : شاهديم (بر اين سخن) .[٥٠١]
ابو ادريس خَوْلاني از اُبَي بن كعب روايت میكند كه وي چنين قرائت
[٤٩٧]. سوره اسراء (١٧) آیه ٣٢.
[٤٩٨]. سوره نساء (٤) آیه ١٢٩.
[٤٩٩]. الدرّ المنثور ٥: ٢٨٠؛ كنز العمّال ٢: ٥٦٨، حديث ٤٧٤٤؛ فتح القدير ٣: ٢٢٥.
[٥٠٠]. سوره توبه (٩) آیه ١٠٠.
[٥٠١]. بنگرید به، تفسير قرطبي ١٨: ١٠٢؛ الدرّ المنثور ٤: ٢٦٩.