منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٤١
احاديث را حفظ كنند ناتوانند ؛ به همين جهت ، به رأي [خود] سخن میگويند ، گمراهاند و گمراه میسازند .[٤٧٦]
اين تناقض گوييها ـ ميان سخنان عُمَر ـ براي چيست؟ گاه میبينيم كه از رأي حمايت میكند و در برابر نص سخنِ پيامبر ، آن را تشريع میكند و جلو صحابه را میگيرد كه براي پيامبر دوات بياورند و میگويد : «پیامبر هذيان میبافد» و در زمان ديگر سخنِ ضدِ اين را از او میشنويم!
آيا اين نصوص ، بيانگر دو مرحله در سيره عمر نيست ؛ گاهي به رأي میچسبد و گاهي با آن مخالفت میورزد؟
کسی که میخواهد احکام را با قیاس به دست آورد ، آن گاه كه وجوه بر وي مشتبه گردد و نداند كدام يك پيش خدا محبوبتر است ، چه كند؟
اگر قياس در شريعت آسماني صحيح است ، چرا شرع براي نسبت دادن زنا به مسلمان «حد» واجب ساخت و براي قذف به كفر «حد» واجب نكرد؟!
چرا ميانِ حكمِ خروج مني و خون حيض ، در اعاده نماز ، فرق میگذارند در حالي كه در هر دو غسل واجب است؟!
نيز چرا ميان «مَذي» و «بَول» و «مني» در شستن فرق میگذارند و حال آنكه هر سه از يك مجرا بيرون میآيند؟!
چرا نگاه به موي زن نامحرم حرام است و نگاه به صورتش مباح؟
چرا صيد در حرم ، عمدي باشد ياخطايي ، حكمِ آن مساوي است ، و ميان قتلِ عمدي و سهوي انسان فرق میباشد ؟[٤٧٧]
آيا قياس ، مبتني بر ظنّ نيست؟ در حالی که شارع از پيروي گمان بازمیدارد :
[٤٧٦]. سنن دارقطني ٤: ١٤٦، حديث ١٢؛ اعتقاد اهل السنّه ١: ١٢٣، حديث ٢٠١؛ فتح الباري ١٣: ٢٨٩؛ المدخل إلي السنن الكبري ١: ١٩٠، حديث ٢١٣.
[٤٧٧]. مناظرات في الشريعة الإسلامية بين ابن حزم و الباجي: ٤١٦ (به نقل از الأحكام، اثر ابن حزم).