عمر زن را رها كرد تا اينكه پسري زاييد كه دندان‌های پيشينش نمايان بود [با اين نشانه] آن مرد ، شباهت كودك را به خود شناخت و گفت : سوگند به پروردگار كعبه كه او پسرِ من است .

عمر گفت : مادر روزگار عاجز است كه مثل مُعاذ را بزايد! اگر مُعاذ نبود عُمَر هلاك می‌شد .[٤٠٩]

— مرد مسلماني سَر مردي از اهل ذمه را شكست ، عُمَر خواست او را قصاص كند ، مُعاذ گفت : می‌داني كه اين كار بايسته او نيست! در اين باره ، روايتي از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم هست .

عمر براي شكستگي سر ، يك دينار به آن ذمي داد و او راضي شد.[٤١٠]

[٤٠٩]. سنن دارقطني ٣: ٢٢٢، حديث ٢٨١؛ سُنَن بيهقي ٧: ٤٤٣، حديث ١٥٣٣٥؛ مُصَنَّف عبدالرزّاق ٧: ٣٥٤، حديث ١٣٤٥٤؛ مصنّف ابن ابي شيبه ٥: ٥٤٣، حديث ٢٨٨١٢؛ سير اعلام النبلاء ١: ٤٥٢؛ تهذيب الكمال ٢٨: ١١١.

[٤١٠]. مصنّف عبدالرزّاق ١٠: ١٠٠، حديث ١٨٥١١؛ كنز العمّال ١٥: ٩٧، حديث ٤٠٢٤٣.