علی علیه‌السلام فرمود : اين مرد شراب آشاميد و مست شد و در حال مستي هذيان گفت ، و در هذيان گويي افترا بست ؛ و حد كسي كه تهمتِ دروغ بندد ، هشتاد تازيانه است .

عمر دستور داد او را ٨٠ تازيانه زدند .[٤٠٠]

از اين روايات (و ديگر احاديثي كه ما براي دوري از درازگويي نياورديم) روشن می‌شود كه ابوبكر و عمر در آغاز ، ادعا نكردند كه همه احكام پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را می‌دانند يا نقل احاديث پيامبر به آن دو اختصاص دارد . آنان چونان شمار زيادي از صحابه بودند كه بسياري از مسائل شریعت را نمی‌دانستند .

مبالغه در اين زمينه و اينكه آن دو بر تمامي احكام و علوم احاطه داشتند و از ديگران نسبت به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم خصوصي‌تر بودند ، نگرشي عاطفي اِفراطي و تُند است كه از واقعيت تاريخي به دور می‌باشد ؛ چراكه بيشتر نقل‌ها در اين راستا ، شك برانگيزند! موارد زير از آن جمله است :

— به علی علیه‌السلام نسبت داده‌اند كه فرمود : برايمان حديث شد كه فرشته‌ای بر زبان عُمَر سخن می‌گويد .[٤٠١]

— از ابن مسعود روايت شده كه گفت : اگر علم عُمَر را در كفه ترازويي نهند و علم همه اهل زمين را در كفه ديگر گذارند ، علمِ عُمَر سنگيني می‌كند[٤٠٢] .

[٤٠٠]. سنن دارقطني ٣: ١٦٦، حديث ٢٤٥؛ مستدرك حاکم ٤: ٤١٧، حديث ٨١٣٢؛ سنن نسائي ٣: ٢٥٢، حديث ٥٢٨٨.

[٤٠١]. تاريخ واسط ١: ١٦٧؛ الرياض النضره ١: ٣٧٦؛ طبراني (در «المعجم الأوسط ٧: ١٨، حديث ٦٧٢٦») از طريق ابو سعيد خُدري روايت می‌كند كه پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: پيامبري مبعوث نشد مگر اينكه در امّتش شخص «مُحَدَّث» بود! اگر در امّتم كسي از آن‌ها باشد او عمر است! گفتند: اي رسول خدا، چگونه او «مُحَدَّث» است! فرمود: ملائكه بر زبانِ او سخن می‌گويد.

[٤٠٢]. المدخل إلي السنن الكبري ١: ١٢٦؛ حديث ٧٠؛ التمهيد (ابن عبدالبر) ٣: ١٩٨؛ مستدرك حاکم ٣: ٩٢، حديث ٤٤٩٧؛ تهذيب الكمال ٢١: ٣٢٥، رقم ٤٢٢٥؛ اعلام الموقّعين ١: ١٦ (و جلد ٢، ص٢٧٢).