منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ١٨٦

كعب گفت : پس از تو خليفه‌ای آيد كه گروه ظالم او را می‌كشند!

عُمَر پرسيد : پس از آن چه می‌شود؟

كعب گفت : سپس بلا (گرفتاري و محنت) است .[٣٦٦] 

عُمَر در خطيرترين امور (يعني خلافت) با كعب مشورت می‌كرد ، از خلافتِ علی علیه‌السلام پرسيد و گفت :

درباره علي چه می‌گويي؟ نظرت را برايم بگوي!

كعب گفت : او اجتهاد به رأي را نمی‌پسندد و به آن عمل نمی‌كند ؛ مردي است كه ديني متين دارد ، از بي ناموسي چشم نمی‌پوشد و از لغزش نمی‌گذرد .[٣٦٧] 

كعب پيش عمر آمد تا او را از مرگش ـ براساس آموزه‌های تورات ـ باخبر سازد ، به او گفت :

اي امير مؤمنان ، وصيت كن كه تو در سه روز آينده خواهي مُرد!

عُمَر پرسيد : از كجا می‌داني؟

كعب پاسخ داد : در كتاب خدا «تورات» اين گونه يافتم .[٣٦٨] 

افزون بر این‌ها ، بخاري روايتي را می‌آورد كه به توجيه ارائه شده (از سوي ابن حزم و پيروانش) مُهر بطلان می‌زند ؛ زيرا جواز نقل حديث از بني اسرائيل را روايت می‌كند :

از ابو هُرَيره روايت می‌کند كه گفت :

اهل كتاب ، تورات را به «عبراني» می‌خواندند و براي مسلمانان به عربي تفسير می‌كردند .

[٣٦٦]. المعجم الكبير ١: ٨٤؛ هيثمي در «مجمع الزوائد ٩: ٦٥» اين روايت را می‌آورد و می‌گويد: «طبراني آن را روايت كرده و رجال آن ثقه‌اند».

[٣٦٧]. شرح نهج البلاغه (ابن ابي الحديد) ١٢: ٨١.

[٣٦٨]. تاريخ طبري ٣: ٢٦٤.