البته برخی از صحابه بودند که همين سه روز ـ از هر ماه ـ را (به عنوان اطاعت از فرمان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ) روزه می‌داشتند تا فضيلت روزه همه روزگار را درک کنند و برخی ديگر ـ با وجود اينکه نهی پيامبر را از روزه تمام روزها شنيده بودند ـ باز تمام روزها را روزه می‌گرفتند!

و نيز در جنگ «تبوك» پيامبر اجازه داد كه شتران را نحر كنند و گوشتشان را بخورند . با اين حال ، كساني از صحابه يافت شدند كه نحر شتران را برنتافتند .[٣٢٦]

ودر جنگ اُحُد ، پنج نفر از مشركان بر آن حضرت يورش آوردند ؛ يكي پيشاني‌اش را مجروح ساخت و ديگري دندانش را شكست و سومي گونه‌اش را آسيب زد و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم خواست كه مشركان ندانند او زنده است تا بار ديگر بر مسلمانان حمله نكنند!

كَعْب بن مالك چون دريافت پيامبر زنده است ، ندا داد : اي مسلمانان ، مژده‌تان باد! اين رسول خداست! به قتل نرسيد! پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به او اشاره كرد كه ساکت بماند ، مبادا دشمن بفهمد و بر آن حضرت بتازد ، سپس آن مرد ساكت شد .

هنگامي كه ابو سفيان بر مسلمانان سيطره يافت ، پرسيد : آيا محمّددر ميانتان هست؟

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم دو بار فرمود : پاسخش را ندهيد (از بيم آنكه اگر بداند آن حضرت زنده است توسط يارانش ـ که دشمنان خدا و رسولش بودند ـ بر او سخت می‌گرفتند) .

بار ديگر ابو سفيان ندا داد : اي عُمَر ، تو را به خدا سوگند ، آيا محمّد را كشتيم؟

[٣٢٦]. صحيح مسلم ١: ٥٦، حديث ٢٧؛ مسند احمد ٣: ١١، حديث ١١٠٩٥؛ مسند ابي عوانه ١: ٧؛ مسند اَبي يعلي ٢: ٤١٢، حديث ١١٩٩.