منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ١٣٩
است با او مخالفت نمیورزم! مخالفت ، شر برانگيز است.[٢٤٥]
از ابن عوف رسيده است كه ـ هنگامِ اعتراض به عثمان در اتمامِ نماز در مِني ـ به ابن مسعود برخورد .
ابن مسعود به او گفت : مخالفت ، شر است! دريافتم كه عثمان نماز ظهر را چهار ركعت گزارد ، من هم با اصحابم آن را چهار ركعت خواندم!
ابن عوف گفت : به من خبر رسيد كه عثمان چهار ركعت گزارد ، من با يارانم دو ركعت خوانديم . اما اكنون همين را میپذيرم كه تو میگويي ، نماز را با او چهار ركعت میگزاريم .[٢٤٦]
با اين شواهد ، میتوان به خطِ مشي صحابه در صدر اسلام پي برد . آنان با اينكه در باطن ، عقايدشان را حفظ میكردند ، میخواستند كيانِ اسلام آسيب نبيند .
اين سخن با نظر ما منافات ندارد كه ابن مسعود از مروّجان نقل و نگارش حديث بود و از راويان فضائل اهل بيت ؛ زيرا انسان گاه عقيدهاش را ـ به جهت مصلحت يا ترس ـ كتمان میسازد ، که اين روند در سيره ابن مسعود نمايان است .
از وي رواياتي درباره فضائل علي و زهرا و حسن و حسين ٤ نقل شده است ، او در زمره هفت نفري میباشد كه در دفن حضرت زهرا ٢ حضور يافتند ، و از دوازده نفري است كه خلافتِ غاصبانه ابوبكر را برنتافتند ، و فقه او نزديك به فقه اهل بيت علیهم السلام میباشد .
اینها همه ، بر خلاف توجيهی است كه بيشتر نويسندگانِ شيعه درباره ابن مسعود آوردهاند .
باري ، شخصي كه به جهت آمد و رفت زياد با اهل بيت از آنان به شمار میآيد تا
[٢٤٥]. سنن بيهقي ٣: ١٤٤، حديث ٥٢٢١؛ البداية والنهاية ٧: ٢١٨.
[٢٤٦]. تاريخ طبري ٢: ٦٠٦، حوادث سنه ٢٩هـ؛ و بنگرید به، الكامل ٣: ٤٩٤؛ البداية والنهاية ٧: ١٥٤.