مُحبّ الدين طبري بابي را می‌آورد با اين عنوان : «في ذكر ما رواه عُمَر في علي» (در نقلِ آنچه عُمَر درباره علي روايت كرده است) و در اين باب احاديثي را از عمر می‌آورد ، از جمله :

حديث رايتِ روز خيبر ، حديث آرزوي يكي از سه ويژگی علي ، حديث منزلت ، روايتِ رجحان ايمان علي بر آسمان‌ها و زمين ، حديث غدير ، و اين سخن عمر كه گفت : «امارت را دوست نمی‌داشتم مگر امروز» آن گاه كه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به علی علیه‌السلام فرمود : تو را برانگيزم سوي . . . ، وگفتار وی (در تبريک به حضرت علی علیه‌السلام) : تو مولای همه زنان و مردان با ايمان گشتی ؛ وکلام او که درباره علي گفت : او مولای من است ، حواله مسائل قضايي بارها به آن حضرت و اين سخن وي كه گفت : «آشناترين ما به امر قضاوت علي است» و رجوع عمر به نظر آن حضرت دربسياری از مسائل .[٢٠٦]

آنچه بيان شد اندكي است از بسيار ، كه ابوبكر و عمر در فضائل علی علیه‌السلام روايت كرده‌اند .

بي‌گمان صحابه فضائل علی علیه‌السلام را در عهد ابوبکر و عُمَر شيخين باز می‌گفتند و نقلشان به زمانِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم اختصاص نداشت .

حاكم به سند خود از عقاب بن ثعلبه روايت می‌كند كه گفت : در دوران خلافتِ عُمَر ، ابو ايّوب انصاري برايم حديث كرد كه : رسول خدا ٠ به علي بن

[٢٠٤]. كنز العمّال ١٣: ١٢٤، حديث ٣٦٣٩٥ (به نقل از ابن نجّار).

[٢٠٥]. صحيح بخاري ٣: ١٣٥٧؛ فتح الباري ٧: ٧٢.

[٢٠٦]. الرياض النضرة ٣: ٢٩٥.