«زمين براي هفت نفر خلق شد ، به [بركتِ] آن‌هاست كه مردم روزي داده می‌شوند و بر آن‌ها باران می‌بارد و در كارها ظفر می‌يابند» و عبدالله بن مسعود را يكي از آنان شمرد و فرمود : و آنان كساني‌اند كه بر فاطمه٢ حضور يافتند .[١٧٧]

نیز پس از اين ماجرا ، ابن مسعود در نماز بر ابوذر و غسل و كفن و دفنِ او حضور يافت .

هر آنچه در شأن ابن مسعود هست ، امتيازي براي اوست ؛ زيرا روايتِ صحيح از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم است كه درباره وفات ابوذر فرمود : «تَشْهَدُه عِصابةٌ من المؤمنين»[١٧٨] (گروهي از مؤمنان بر جنازه ابوذر حاضر می‌شوند) و در روايت كَشّي هست كه : «رجالٌ مِن أُمّتي صالحون»[١٧٩] (مرداني صالح از امتم) .

اين جمله‌ها آشكارا به ارجمندي ابن مسعود اشاره دارد .

سيّد مرتضي در كتاب «الشافي» می‌گويد :

ميانِ امت در پاکی ابن مسعود و فضل و ايمانِ او ، اختلافي نيست و اينكه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم او را ستود و بر او درود فرستاد ، و او نيك فرجام از دنيا رفت .[١٨٠]

نهي ابن مسعود ـ بر فرض صحّت صدور آن ـ احتمال می‌رود براي قصه‌هایی باشد كه در آن احاديث بود ؛ زيرا راوي می‌گويد :

فَجَعَل يَمْحوها بيده ويقول :

[١٧٧]. خصال صدوق: ٣٦١؛ روضة الواعظين: ٢٨٠؛ تنقيح المقال ٢: ٢١٥.

شايان ذكر است كه ما پژوهش مفصلي درباره ابن مسعود داريم و در آن ثابت كرده‌ايم كه فقه ابن مسعود به فقه اهل بيت نزديك است، نظر بعضي از بزرگان نيز چنين است؛ و اين تحقيق، آنچه را خطيب درباره ابن مسعود می‌آورد تضعيف می‌كند.

[١٧٨]. مستدرك حاکم ٣: ٣٨٨، حديث ٥٤٧٠؛ مجمع الزوائد ٩: ٣٣١ (هيثمي می‌گويد: رجال اين روايت صحيح‌اند، و بزار آن را به اختصار آورده است)؛ الاستيعاب ١: ٢٥٤؛ طبقات ابن سعد ٤: ٢٣٣ ـ ٢٣٤.

[١٧٩]. اختيار معرفة الرجال ١: ٢٨٣، حديث ١١٧؛ الدرجات الرفيعه: ٢٥٢ (باب عمّار بن ياسر وأخباره).

[١٨٠]. بنگرید به، تنقيح المقال ٢: ٢١٥؛ الكني والألقاب ١: ٢١٧ (به نقل از كتاب الشافي).