— ابن عيّاش می‌گويد : شنيدم مُغيره می‌گفت : حديث از علي را راست نمی‌داند به جز کسانی از اطرافيان عبدالله بن مسعود[١٥١] (همچون عَلْقَمَه ، كه به دوستدارانِ علي معروف بودند) .

— در تاريخ فَسَوي آمده است : نوه ابن مسعود پيشِ معن كتابي را آورد كه به خط پدرش عبدالرحمان بود ، و روايات ابن مسعود وپاره ای از آرای فقهی وی را در برداشت .[١٥٢]

— طَبَراني از عامر بن عبدالله بن مسعود روايت می‌كند كه وي بعضي از احاديثِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم وپاره ای از فتاوای ابن مسعود را نوشت و پيش يحيي بن اَبي كثير ، فرستاد .[١٥٣]

— علاوه بر اين شواهد ، درباره ابن مسعود گفته اند : وي جزو شش نفر صحابه نخستيني است كه سوي اسلام شتافتند ، و رسول خدا به او فرمود : «إنّك لَغُلام مُعَلّم»[١٥٤] (تو جواني و آموزگار) و فرمود : «مَن أحبَّ أن يسمعَ القرآن غَضّاً فَلْيَسْمَعْه من ابن اُمّ عبد» ؛[١٥٥] هركه دوست دارد قرآن را تازه و شاداب بشنود ، از ابن اُمّ عبد بشنود .

عُمَر بن خطّاب نيز ، ابن مسعود را به كوفه فرستاد تا امور دين را به کوفيان بياموزاند .

[١٥٠]. جامع بيان العلم وفضله (ابن عبدالبرّ) ١: ٩٤؛ تهذيب الكمال٢٧: ٤٥٤؛ سير أعلام النُبَلاء ٤:٦٥.

[١٥١]. صحيح مسلم ١: ١٣، حديث ٧؛ المدخل الي السنن الكبري ١: ١٣٢، حديث ٨٢.

[١٥٢]. تاريخ فَسَوي ٣: ٢١٥؛ الدراسات: ١٥٤.

[١٥٣]. المعجم الكبير (طبراني) ١٠: ٥٦، حديث ٩٩٤٢.

[١٥٤]. الاصابه ٤: ٢٣٤، رقم ٤٩٥٧؛ فتح الباري ١: ٢٥٢؛ الاستيعاب ٣: ٩٨٨، حديث ١٦٥٩؛ حلية الأولياء ١: ١٢٥؛ سير أعلام النبلاء ١: ٤٦٥؛ اُسُد الغابه ٣: ٢٥٥؛ المنتظم ٥: ٣٠.

[١٥٥]. الاستيعاب ٣: ٩٩٠، حديث ١٦٥٩.